Bericht uit Londen

Dat is lang geleden, ik moest mijn eigen blog teruglezen om de draad weer even op te pakken. In de afgelopen 5 maanden is alles eigenlijk zijn gangetje gegaan, wat wil zeggen dat we van de ene afspraak in de agenda naar de andere springen. Vooral het vrijwilligerswerk slokt een hoop tijd op, maar ook de familie heeft onze aandacht nodig. We hebben de vierennegentigste verjaardag van mijn moeder mogen vieren en de voorbereidingen voor de verjaardag van zus Wilma zijn bijna klaar. Volgende week hebben we een high tea en de week daarna gaat ze nog een keer op vakantie in Nederland. De tumor in haar long blijft nog rustig, maar ze heeft wel twee uitzaaiingen bij haar hart zitten die mogelijk wat klachten geven. Het is dus goed dat ze vlakbij in Brabant in een groepsaccommodatie zit en we haar eventueel kunnen oppikken als het niet meer gaat.

Met Theo ging het vanmiddag ook niet meer. We zijn vanochtend met de Eurostar naar Londen gereden en verblijven nu een paar dagen in een hotel vlakbij de Tower. Het is zo’n 30 jaar geleden dat ik hier in de buurt ben geweest en het is compleet veranderd met alle moderne hoogbouw  aan de Theems. Na de aankomst bij het hotel besloten we nog een wandeling van een half uur te maken naar het museum Tate Modern. In de stralende zon was er tussen alle bebouwing weinig verkoeling en na 40 minuten te zijn aangekomen bij het museum had Theo het helemaal gehad. Hij plofte neer in een klein filmzaaltje en voelde zich bekaf. We hadden geen water meegenomen, maar dat had hij nu hard nodig. Tate Modern is een gigantisch museum, dus het duurde even voor ik terug was met lekker fris water. Theo hing intussen in een stoel in een museumzaal terwijl een suppoost wat ongerust naar hem keek. Na wat slokjes water gingen we voorzichtig op weg naar de uitgang, en in kleine etappes zijn we terug naar het hotel gelopen. Theo is meteen op bed geploft en behalve een hapje eten en een korte douche ligt hij alleen maar te slapen. Hij is doodmoe en maakt zich zorgen. Ik ook wel en ik had me de reis naar Londen wat anders voorgesteld dan op de hotelkamer te blijven. Hopelijk is hij morgen weer voldoende opgeknapt.

6 reacties

Lieve Anja en Theo,

Wat staat er veel op jullie lijstje, en om na 30 jaar weer terug in Londen te zijn, moet toch wel bijzonder zijn.
Wat jammer dat Theo's elastiek niet zo ver rekte, maar ik hoop dat jullie toch nog even kunnen genieten.
94 jaar, dat is niet veel mensen gegeven, en de high tea voor je zus, dat moet ook heel speciaal zijn, wat kan het leven toch oneerlijk zijn.
Ik hoop dat jullie een hele mooie dag samen mogen hebben

Een dikke knuffel voor jullie allemaal🫂🫂🫂🫂🫂😘😘Peter

 

Laatst bewerkt: 17/07/2026 - 00:09