5-7-2026 - Op de helft van de Paclitaxel (nr.6)

Afgelopen donderdag was het weer zover, chemo dag en ik was vergeten de Ceterizine in te nemen 😮 Dat is me nog niet eerder gebeurd dat ik vergeten ben medicijnen van te voren in te nemen, toch een chemo brein aan het ontwikkelen zoals ik her en der lees?🫣 Kreeg het dus via infuus nu en dat heb ik geweten, thuis meteen erna 2 uur geslapen en ben al dagen veel duffer. Maar verder is alles is verder goed verlopen, nog 6 chemo's te aan, het schiet op! 

Het spande er even om want er was deze week geen bloed controle. Terwijl verpleegkundigen de vorige keer aangaven dat ik eigenlijk te laag zat met de neutrofielen en leukocyten, mijn interne leger was te zwak. Dus ik heb via e-consult een bloedtest aangevraagd, voor mijn eigen gemoedsrust. En gekregen, alles zag er goed uit en mijn interne leger heeft zich zelfs vermeerderd 💪 waarschijnlijk ook te danken aan de doseringsverlaging van 75%. 

Dosering zal de resterende chemo's wel op 75% blijven staan, twijfel wel soms of ik het einde helemaal ga halen. Want ik voel ook langzaam wat meer in mijn voeten, de tintelingen zijn afgenomen sinds ik op lagere dosering zit maar heb 2 dagen lang op en af een wat doof gevoel in tenen en onder voorvoeten. Soms is het weg en dan voel ik het weer, ook een signaal die ik niet moet negeren. Gelukkig merk ik dat mijn interne soldaatjes sterk genoeg geworden zijn om eindelijk die nare vervelende kl*te aft de nek om te draaien en ook die rauwe plek achter op mijn tong wordt meteen aangepakt, dat is dan weer positief 💪😃 

Ik hoop wel dat die 75% dosering sterk genoeg is om zijn werk te blijven doen, heb wel eens momenten dat ik even wat aan het doemdenken sla. De massa (want het is geen klassieke knobbel) is ook nog steeds voelbaar, wel veranderd sinds begin. Destijds zei de chirurg al dat doel van de chemo vooral is om de massa voorafgaande aan operatie wat te verkleinen en de cellen in 1 klier van oksel aan te pakken. Verder is het doel van chemo ook om evt. los zwevende cellen op afstand die niet op de scan te zien zijn de nek om te draaien. Want natuurlijk zien scans niet alles, bij mij was er verder in het lichaam niks aan gekleurd. Dit alles dus om betere operatie resultaten te krijgen en meer kans op schone snijranden. 

Dat het een amputatie wordt dat staat al vast, te grote massa met gebied DCIS graad 3 eromheen (DCIS is de voorloper van borstkanker, dus nog niet kwaadaardig maar wel hoog risico). Ik heb daar wel vrede mee, had zelfs liever de andere borst er ook af gehad, maar dat maakt blijkbaar voor overlevingskansen niet veel uit en ze snijden niet in gezond weefsel. Al zit ik er ook niet op te wachten dat het straks in andere borst terug komt. Maar dan had ik me aan kunnen sluiten bij de groep "glad to be flat" 😉😁

Het begint nu wel op te schieten want de MRI staat gepland op 28 juli en 30 juli de uitslag daarvan bij chirurg/verpleegkundig specialist. Dan hoor ik wel hoe het verder gaat, dus dan wordt het wel spannender. Mits ik natuurlijk deze reeks kuren af kan maken en de bijwerkingen in voeten niet te erg worden. 

En dan hoor ik net het liedje voorbij komen die me altijd terug doet denken aan de tijd dat ik radio actief was en paar dagen in "de bunker" moest vertoeven tijdens schildklier kanker traject eind 2017. Dat was eigenlijk helemaal geen straf, het ontbrak ons werkelijk aan niks (zaten daar met drieën). Het liedje van Imagine Dragons brengt me even terug naar die tijd, in november is dat alweer 9 jaar geleden ......