Even uit de trein... 2

Vanmorgen reed ik naar het werk voor de start van mijn reïntegratie. Ik zag er op z'n zachtst gezegd toch tegenop en dat vernam ik wel degelijk in mijn lijf. Ook geen fijne nachtrust... wat een gedoe toch 🥴🫡

Natuurlijk wilden ze weten hoe het met Fokko/met mij/met ons gaat! Heb het geformuleerd als : "tussen wal en schip", maar wel in rustig water en dat dekt aardig de lading. Fysiek gaat het hartstikke goed met Fokko, op wat kleine ongemakjes na, maar dat is echt minimaal. Hij/wij geniet(en) van het mooie weer (al zaten we vrijdag op zaterdag met geknepen billen in de kamer, vanwege een enorme storm gepaard met onweer, die over ons heen raasde. Gelukkig geen schade, wel veel troep/afgewaaide takken. Veel opruimwerk, maar dat schept voor mij rust in de tuin én in mijn hoofd). Voor Fokko is fysiek bezig zijn de manier om op te laden, daarna beentjes omhoog en voetbal kijken. Puur genieten!

Mentaal hadden we een flinke dip vorige week. We liepen niet meer op één spoor en dat resulteerde in onbegrip en onenigheid. We hadden een afspraak bij de huisarts voor het doorspreken van een euthanasiewens, mocht het in de toekomst nodig zijn. Tegelijkertijd hebben we een afspraak gemaakt bij de POH (Praktijkondersteuner huisarts). Gelukkig konden we vrijdag al terecht. Ik denk dat alleen al het vooruitzicht van "een luisterend oor" de deur op een kier zette... vanaf dat moment werden de dingen weer bespreekbaar tussen ons. Het gesprek met de POH was fijn en gaf net even een andere draai aan bepaalde problemen, waardoor er bij Fokko een deur geopend werd en bij mij nog weer meer inzicht kwam. Thuis konden we het gesprek samen goed voortzetten en dat biedt weer meer vertrouwen voor de tijd die voor ons ligt. Over een maand hebben we pas weer een gesprek, maar verwacht nu dat we er samen beter uit gaan komen. Als tip kregen we het boekje "Vingerafdruk van verdriet" en een site die gaat over de "ik-boodschap".

Op mijn werk kan ik mijn draai (nog) niet goed vinden. Uiteindelijk is er helemaal niets veranderd. Het is nog steeds chaos, ad-hoc en zonder structuur. Aan mij nu de taak om oogkleppen op te zetten en alleen dát te doen wat er van me gevraagd wordt. Dwz, orders ingeven waarop geen tijdsdruk zit. Vind ik het leuk... nee! Geeft het mij energie... nee! Heb ik een keuze... nee, niet als ik niet van baan wil veranderen. Ik zal nu in praktijk moeten brengen wat ik steeds tegen Fokko heb gezegd toen hij "onvrede" had op z'n werk... "Doen wat zij zeggen/denken wat het beste is, daarna schouders ophalen en mórgen... is er weer een dag 💁‍♀️
Plezier, voldoening is weg... hoop dat het tijdelijk is en dat het uiteindelijk wel weer beter wordt, anders zijn het nog 6 hele lange jaren 🫡

Afgelopen week begon ik weer een glimp van mezelf te zien... ik was "Diaan" al een poosje kwijt... voelde weer fijn, stukje energie wat weer boven kwam drijven. Vandaag is dát gevoel teniet gedaan en vraag me echt af waar de weg naartoe leidt, ben er nog niet uit voor mezelf.

Op naar week 3 op het station van de boemel 🚂 ... een warme week 🌞