Te warm
Goedemorgen, daar ben ik weer even. Net als iedereen hebben wij het ook warm. Dit is niet gunstig voor Sam zijn hoofd. Bloed wordt dunner, dus de druk groter. Ik mag niet de neuroloog bellen. Zijn gedrag is soms niet meer acceptabel en ik heb zelf hulp aangevraagd. Psychosociale hulp. Vandaag komt de arts langs. Ik heb haar een mail gestuurd, dat het eigenlijk niet meer kan, maar vind dit erg moeilijk om het tegen Sam te zeggen. Ik vind dat zij dit op zich moet nemen. Sam voelt ook de kanker in zijn oksel weer groeien, wat logisch is, want hij heeft geen behandeling meer. Vind het vreselijk voor hem, echt. Hij ligt hoofdzakelijk in bed, beneden, komt er heel af en toe uit om de grote boodschap te doen. Daar help ik hem dan ook weer mee, want zijn been is compleet verlamd. Ik heb weinig ruimte voor mijzelf, wil er echt voor hem zijn, maar door zijn gedrag begint dit bij mij ook parten te spelen. Iedereen kan wel zeggen: Hij moet naar een hospice, maar weet je hoe moeilijk dit is? Dat is nog niet wat hij wil. Hij hoopt dat dit na de warmte nog beter wordt, maar ik ben bang dat dit ijdele hoop is. Als het niet verbeterd, dan gaat hij een beslissing nemen om een afspraak te maken voor zijn euthanasie. Ik weet dat het er aan zit te komen en dat is best moeilijk. Maar hij wordt nooit meer beter.........
12 reacties
Lieve jij
Jij bent er al zo lang, elke dag opnieuw, voor Sam.
Goed dat je voor jezelf hulp hebt aangevraagd
Te weinig mensen begrijpen wat het betekent om mantelzorger te zijn, hoe dat fysiek Ć©n mentaal op iemand inwerkt.
Ik kan eigenlijk alleen maar bewondering hebben voor jou
ā¤ļøš«
Meid toch, hoe lang ben jij al op reserve aan 't draaien...
Ja echt he...maar het voelt zo niet loyaal als ik dit niet doe. Soms weet ik ook niet hoe ik moet reageren op hem als hij zo tegen me doet.....100 x zeg ik...hij kan er niks aan doen. Het is ook erg zwaar voor hem. Maar opgeven kan hij nu nog niet...
Knuffel voor jou!!!
Soms is het ook liefdevol om iets te doen wat Sam niet wil, maar wat wel beter is voor jou. Als hij naar een hospice gaat kunnen jullie beide op een goede manier de laatste weken/maanden doorbrengen. Ik gun jou zo dat dit gaat lukken. Je wil wel overeind blijven, moet overeind blijven, want er komt nog veel op je af. Ik wens je daar sterkte bij.
Liefs, Monique
Ja, dat is zo. Sam wil niet weken in een hospice, maar een paar dagen. Nu komt er hulp in huis, lichamelijke verzorging en hij gaat een katheter krijgen. Dat zal al veel schelen.
Heel erg goed van je dat je hulp hebt aangevraagd! Je loopt al te lang op het puntje van je tenen š«š
Super lief.
Voordat ik ziek werd werkte ik zelf in een Hospice en ik hoorde heel vaak van de gasten en familie dat ze het zo rustig en huiselijk vonden. Je kunt er dan echt als partner voor Sam zijn. Soms is er een koppelbed zodat je ook kunt blijven slapen. Ik begrijp dat het een hele moeilijke beslissing is maar het kan jullie beiden heel veel rust brengen in deze moeilijke fase. Heel veel sterkte en zorg (ook) goed voor jezelfā¦
Liefsā¦.. Bettyš§”
Dag Anneke,
Je weet nooit van tevoren hoe lang het verblijf in een Hospice zal duren. De beslissing om daar naartoe te gaan is zeer zwaar, het Hospice is de plek waar je zal overlijden. Thuis komen zal dus nooit meer gebeuren. Voor ons was het de beste optie. Het gaf meer rust in mijn hoofd en de rol van partner kwam deels weer terug. En eerlijk gezegd vind ik het prettiger dat Mike niet thuis is overleden, ik denk dat thuis dan minder aangenaam wordt.
Ik ben nu samen met schoonzus op Lanzarote, alwaar wij inmiddels een klein beetje as hebben uitgestrooid. Toch genieten we van vakantie en hebben veel plezier samen. Treurig thuis op de bank is ook niet alles. Veel kracht gewenst.
Mag ik hier nog even op reageren? In de eerste plaats fijn dat het jullie rust heeft gebracht. Het is inderdaad een hele zware beslissing. Bij het Hospice waar ik werkte was echter wel de mogelijkheid om af en toe nog even naar huis te gaan. Soms ging een gast dan bijv. een zondag naar huis. Voor een verjaardag, voor een voetbalwedstrijd, om even de tuin te zien. Zoveel redenen. Misschien dat dit niet bij ieder Hospice kan maar dat kun je vooraf vragen/ overleggen.
Allereerst veel plezier op Lanzarote. Sam wil sws niet thuis overlijden. Niet in Lelystad...daar wil je nog niet dood gevonden worden zei hij. We hebben een hospice in de Zaanstreek gesproken. Daar wonen zijn kinderen.