Ik ben zo verdrietig...
Lieve lotgenoten,
Al 4 jaar nierkanker, waarvan 2 jaar met uitzaaiingen in longen, rib, lymphe en bijnier.
Een maand geleden gestart met Sunitinib, 4 weken op 2 weken af. Als bijwerkingen een "burning mouth", vreselijk. Maar ik heb volgehouden.
Op dit moment zit ik in de stopweek. De klachten zijn weg, alleen nog gescheurde mondhoeken.
30 juni starten met 2 weken op, 1 week af. Hopen dat we die nare bijwerking voorkomen.
Maar nu komt het. Ik ben in en in verdrietig. Ik krijg flashbacks van vroeger, ik huil de hele dag.
Nu ben ik mentaal altijd gevoelig maar ik vraag mij af of het door de medicatie komt of de omstandigheden dat ik mij zo triest voel.
Wie herkent dit?
3 reacties
Hoi hoi! Hier 7 jaar nierkanker. Ik merk dat sommige medicijnen ook een invloed hebben op.emoties, soms zelfs erg fel. Maar de medicatie die jij neemt, ken ik niet, dus kan ik niet vergelijken. Denk wel dat het belangrijk is dit even aan je oncoloog te vragen!
Anderzijds is de ziekte niet niks. Dat aanslepen, da constant in spanning zitten, afscheid nemen van een toekomst die anders is dan je altijd had gedacht. Zeker als je zoals jij (en ik ook) al wat gevoeliger van aard zijn kan dat soms heel zwaar wegen.
En nee,dat is niet raar, vreemd of zwak, maar gewoon menselijk. X
Hi Clemence,
Dank voor je reactie!
Ik heb vrijdag een belafspraak en dan ga ik zeker vertellen hoe ik me voel. Ik las ergens in de bijsluiter iets over psychose, maar de kans erop zou heel klein zijn.
Het is zo dubbel, eindelijk is er actie in de taxi en nu ben ik niet blij of dankbaar ofzo. Het constant schakelen vind ik erg belastend.
Wordt vervolgd!
Gevoelens laten zich moeilijk dicteren, he.
Ik heb een paar maanden geleden ook eens een medicijn gehad en na een week herkende ik mezelf niet meer: duistere, donkere gedachten, geen moed meer, niks.... Ik heb dat ook op die manier benoemd (ik ken mezelf niet meer) en toen hebben ze wel snel ingegrepen. Ik hoop dat het bij jou ook zo is.
En dat voortdurend schakelen is echt wel zeer zwaar, je hebt alle recht om dat te vinden. Op voorhand nooit geweten dat kanker zoveel flexibiliteit vraagt...