In golven van dagen

In golven van dagen
06-2026 – Pseudoniem: W.K. – Thema: Scheuren van licht

Pijn komt stil,
een schaduw zacht.
Sluipt als kou
door lange nacht.

Breekt in golven,
zonder spijt,
en echoot nog na.

Maar in de scheuren
groeit het licht,
zacht en warm,
een vergezicht.

Genezing fluistert,
niet meteen,
blijft onderweg.

Elke traan
die ooit verschijnt,
draagt iets
van wat blijft.

Uit de as
van oud verdriet
bloeien bloemen
die je niet ziet.

Dus laat de tijd
haar werk maar doen,
in stilte verder,
zonder doel of roem.

En dagen gaan
zoals ze gaan,
met alles wat
nog stil kan staan.

Zonder oordeel,
zonder klaar,
alleen het nu
is altijd daar.

Lfs,
Frennie
 

5 reacties

Lieve Hebe,

Wat leuk om dit van je te lezen, dank je wel! 😊 En wat bijzonder dat je mijn reacties wel vaker bent tegengekomen, maar nog niet mijn blogs. Dat brengt mij eigenlijk meteen op de vraag: hoe komen mensen elkaars blogs hier eigenlijk tegen? Ik vind dat op deze site soms nog best lastig. Ik heb nooit helemaal kunnen ontdekken hoe alle zoekmogelijkheden werken en heb daardoor vast ook mooie verhalen van anderen gemist.

Ik schrijf al jarenlang, ruim voordat ik op het kankerforum terechtkwam. Soms zijn het schrijfsels, soms gedichten of poëzie. Schrijven helpt mij om gedachten en gevoelens te ordenen, dingen te verwerken en bepaalde ervaringen beter op mijn netvlies te houden.

Maar ik schrijf niet alleen voor mezelf. Ik hoop ook dat een ander zich in mijn woorden herkent, er troost uit haalt, zich minder alleen voelt of er iets waardevols in vindt.

En inderdaad... een mededichteres, dat vind ik ook heel leuk. 😊

Lieve groetjes,
Frennie

Laatst bewerkt: 10/06/2026 - 08:53

Hai Frennie!

Wat lijken we op elkaar.. haha! Ik schrijf ook al mijn hele leven teksten of gedichten, al waarin ik 'mijn woorden en gevoelens kwijt kon'. Op school al ook de opstellen van sommige klasgenoten geschreven, waarbij ik dat ook nog kon doen zonder dat leraar argwaan kreeg😉Gedichten rollen uit mijn hart, ik hoef er niet over na te denken, ik vóel en schrijf. Als ik moet nadenken over een tekst, wordt het nooit iets wat me bevalt...

Ook mooi dat je zegt dat je niet alleen voor jezelf schrijft! Ik ook niet 😊, ik hoop met mijn teksten, gedichten, reacties mensen te kunnen troosten, raken, helpen, of wat dan ook. Jij hebt dezelfde intentie, dus je begrijpt me wel. 

Als je op menu klikt, zie je verschillende keuzes, waaronder 'blogs'. Door daar wat rond te struinen, kom je blogs/mensen tegen die je 'aanspreken'. Ook al ben ik moderator, ik kan onmogelijk alles lezen. Maar ik pik er wel vaak ook mensen uit waarbij je merkt dat ze wel een steuntje kunnen gebruiken. Moet bekennen dat ik sinds het afgelopen jaar waarbij bij mijn man een agressieve prostaatkanker is vastgesteld, geen 'nieuwe' blogs meer gelezen/gevolgd heb. Geen energie om dat ook nog bij te houden, ik heb me tot de gesprekken beperkt en bloggers die ik al volgde 'bij te houden'. 

Een mens die schrijft
die je woordeloos begrijpt
omdat dat mens schrijft
met jouw woorden begrijpt
wat woorden kunnen brengen
een lach verbreden en verlengen
een kleinood als troost gegeven
met een liefdevolle intentie geschreven

Lieve groetjes Hebe

ps
Ik ga je blogs lezen! Wel even op vakantie dit weekend..
 

Laatst bewerkt: 12/06/2026 - 16:29