Paniek in de tent afgelopen woensdagvond................

Dag vriendjes en vriendinnetjes........

Wat een paniek afgelopen woensdagavond rond 19.30. Ik heb inmiddels 7 van de 10 chemokuren gehad en inmiddels ook alweer 2x een Zoladex injectie gehad welke ik anderhalf jaar had geweigerd. PSA is inmiddels na 7 kuren gedaald vanaf januari van 115 naar nu 12.20. De laatste keer is mijn PSA weer wat opgelopen van 12 naar 12.20 als teken dat ik zeer waarschijnlijk het laagste punt heb bereikt, hoeft natuurlijk niet...........mijn nierfunctie wordt ook langzaam slechter en is nu gezakt naar een waarde dat het de nodige aandacht behoeft.

Tot zover de inleiding, ik ga verder.....

Ik kreeg woensdagavond rond 19:30 een heftige zenuwpijn op boven/zijkant rechterbeen. Kon het niet meer uithouden huilend van de pijn. 

Zaten rustig tv te kijken, direct de spoedlijn van de afdeling oncologie gebeld. In eerste instantie werd Tramadol voorgeschreven. Snel naar Zuyderland Heerlen pillen gehaald bij de dienstapotheek. Hielp niet, na een uur weer gebeld en uiteindelijk met veel aandringen (!) zucht (!!!) naar de spoedeisende hulp. We waren daar om 23.05 uur. Pas rond 1 uur (!) eerste arts gezien. Deze heeft overleg gehad met een neuroloog. Inmiddels had ik mijn 1e Oxycodon gekregen, 5mg, kortwerkend. Hielp niet, pijn ging ook richting lies. Na half uur weer Oxycodon, nu een langwerkende, ook 5 mg. Hielp ook niet. Barstte van de pijn en wist niet hoe ik moest liggen, staan, lopen, you name it. 

Overleg met neuroloog, hij besloot röntgenfoto's te maken. Hier kwam niks uit. Had ook veel liever een CT scan gehad omdat daar veel meer op te zien is. Dat kon echter niet omdat daar geen personeel voor was op dit nachtelijke uur. Vermoeden bestaat dat het vanuit de prostaat kanker komt (?). Advies was : de volgende morgen weer de spoedlijn van de afdeling oncologie te bellen en een CT scan aan te vragen. Waren om 3.10 uur thuis, ik had nog steeds pijn en nog een kortwerkende Oxycodon igenomen. Om 3.15 gingen wij naar bed. Ik heb tot 8.30 geslapen, gelukkig viel ik in slaap ondanks de pijn nog op dat moment. 5 Uurtjes is voor mij doorgaans meer dan genoeg.

Bij het opstaan was ik blij want de pijn was weg! Dit duurde echter niet lang. Weer vreselijke pijn. Aantal malen met het ziekenhuis gebeld wat te doen en/of ik een CT scan kon krijgen. Hier werd negatief op gereageerd omdat er werd verteld dat er niets op de röntgenfoto's was te zien. Ook het verschil met de PSMA PET scan van 27 januari was niet te zien werd er gezegd.

Vloekwoord.... krijg de......wat is dat nu voor dom gezwets. We zijn inmiddels ruim 4 maanden verder en op een röntgenfoto is veel minder te zien dan op een CT of PSMA Pet scan!

Ik weet dat Oxycodon vreselijk spul is in de zin van verslaving en bijwerkingen wat zich al snel openbaart. Misselijk, rillen.......en dat is pas het begin. En wat te denken van ernstige obstipatie en dan moet je weten dat ik behoor tot de 20% van de bevolking met zogenaamde spastische darmen....Ik poep normaal dus al giga slecht en moet er veel aan doen om het in goede banen te leiden en nu ook nog eens met die chemo erbij! 

Heb ook al 3x moeten kotsen. Natuurlijk ben ik op dit moment van schrijven na de 2e nacht mega blij dat ik nu pijnvrij ben, niet te beschrijven, maar.......

Moet ik dan nu maar doorgaan met het innemen van die Oxycodon als ik geen pijn heb met steeds meer vervelende bijwerkingen? Ik wil gewoon weten wat de oorzaak is, ja, vermoedelijk die klote kanker 🤮🙈🙈🤮. Daar krijg ik tot op heden geen vinger tussen.

Vanmorgen gebeld weer met de afdeling oncologie......ja, ik mag ermee experimenteren wat inname betreft. Vanochtend had ik rond 10.30 de langwerkende moeten innemen, niet gedaan. Als ik pijn krijg eerst weer beginnen met de kortwerkende werd gezegd en zo nodig vanavond voor het slapen gaan weer een langwerkende. Ik zit te typen tussen mijn tranen door...... word er zo nerveus van, ik wil leven. Onze prachtige sauna is inmiddels geïnstalleerd en nu....😭😭. En dan kijk ik naar mijn prachtige racefiets en dan denk ik.....kan ik nog wel fietsen. Pieker de pieker...........

Ik zit nu te wachten wat er gaat gebeuren, een terugkerende pijn of niet........ ik heb al veel schietgebedjes gedaan en mijn vader en moeder opgeroepen in de hemel om me te helpen. Ik schiet weer eens vol 😭, overgevoelig ventje dat ik ben met mijn ADHD en HSP........

Hoop, is er nog hóóóóóóóóóóp..................