R-DHAP * 6e chemo - dag 5/6

Já... daar is ie dan... de DIP en dat komt dan toch weer even binnen, iets met "neus op de feiten" en het realiseren van een soort van "mindfuck" waar je mee hebt te dealen. 

Gistermiddag begon het al, Fokko werd bijna vermoeider wakker, dan voordat hij ging liggen 💤 Hij was dan ook niet te porren voor een ommetje 👣👣 tja... nog even proberen te praten, kleine schop onder de kont, maar het antwoord was een resoluut "nee" 🤷‍♀️. Oké... nou, even met de auto op pad dan, nog effies het huis uit, daar kon hij zich wel in vinden. Hij trok toch nog maar een spijkerbroek aan, want áls we misschien dan toch... 😬 👣

We hebben wat rondgetoerd en bij het bordje "Oudeschans" zag ik mijn kans schoon 👏 Fokko houdt van oude, authentieke, museumdorpjes en dit is er zo één, een oud vestingstadje. Hier wilde hij wel even door het dorp struinen. Aan het begin van het dorp begon een wandelroute 👍 en zo konden we dag toch positief afsluiten ✅️

Vandaag begon ik weer met mijn ommetje, Fokko lag nog even diep te slapen. Teruggekomen was Fokko van bed, had een slechte (?) nacht gehad (die ik niet vernomen heb). Wederom veel dromen, met van alles bezig, "strakke kaken", de ogen vol met "troep" dichtgeplakt, "vol" in de holtes en keel, kwam veel geel slijm los, nee hij voelde zich niet lekker 🥴 Ik realiseerde mij dat alles onder een vergrootglas ligt. Elke slak die langskomt krijgt het te verduren 🫥.

Zijn stemming sloeg op mij over, of ik "pikte" het gewoon op, maar al gauw kwam ik ook in de mineur ↘️. Al samen pratende concludeerden wij dat het natuurlijk niet anders kan. Chemo nr. 6 zit erin, maar het zit er echt nog niet op! Het werkt allemaal nog door. Het halleluja gevoel van zaterdag "ik ben er klaar mee", wordt nu flink onderuit gehaald. Ik vroeg naar de 🐌 en zei dat het heel goed was dat hij signaleert wat er gebeurt in zijn lichaam, maar dat stap 2 moet zijn: Hoe komt het? Is het verklaarbaar? En/of kan ik er iets aan doen, of moet ik hier "gewoon doorheen". Relativeren is wel op z'n plaats. Gelukkig kwam de realiteit wel weer op zijn netvlies 👀 én het besef om er niet bij te gaan zitten 🙏  Voor de regen aan wilde hij nog wel even in de benen 👣 dus zijn we gauw gegaan. Thuis gekomen, nog onze eigen spinazie geoogst 🌱en verwerkt in een gebakken ei, voor de broodnodige eiwitten en om het ijzergehalte een beetje op te krikken. Voelde het toch al weer een beetje beter dan vanmorgen ↗️  We komen er wel 😇