pfff Spanning

Vandaag geen verhaaltjes  over dieren of lange hersenspinsels.... alleen dat ik morgen naar de specialist moet. Heb de bloeduitslagen al gezien, geheel volgens het boekje maar toch....

Ik vind de jaarlijkse controle zo verschrikkelijk confronterend.... mijn lijf zegt hoe het gaat, mijn hoofd zegt hoe het gaat, maar nu zegt ook de arts hoe het gaat en op de een of andere manier is het dan niet het nieuwe normaal, maar is het gewoon domme pech en hartstikke ziek... Overigens is dat dus echt volgens het boekje, dus langzaam toename van de slechte cellen en langzaam afname van de goede cellen, maar dat past perfect binnen het ziektebeeld en kan dus nog heel lang zo doorgaan. Als het goed is, niks aan het handje dus!

Ik herken de spanningsklachten en signalen, probeer ze te negeren, toe te laten en de hele reutemeteut en dus gewoon even een kort blogje....er is spanning en die mag er zijn. Gerard heeft het ook, we delen het samen en nu deel ik het ook met jullie.... best vooruitgang voor deze binnenvetter die altijd miss perfect moet zijn voor zichzelf, ik bedoel, ik vertel jullie nu gewoon an public dat ik last heb van spanning, blijkbaar toch gewoon een mens en ik kom er open en eerlijk voor uit. 

Best trots op mezelf.... en verder lach ik maar om mezelf... vanmiddag in ieder geval gewoon lekker geknuffeld met de beestjes en met de meiden en morgenochtend gewoon een beetje werken en dan morgenmiddag na het ziekenhuis. Op de foto Sam, onze nieuwe knuffelkont. Ik ging hem poetsen, maar hij wilde alleen maar klieren en knuffelen, hij weet het nog niet, maar hij moet ook nog verhaaltjes vertellen, ook al is hij er pas net ❤️❤️❤️