Proefbestraling

Vanmiddag heb ik de "proefbestraling" gehad. Het waren eigenlijk alleen maar de scans die ze nu elke keer gaan maken vooraf aan de bestraling. Dit om zo optimaal mogelijk te kunnen bestralen.

Vandaag heb ik dus 3 uur van te voren niet gegeten om te kijken of de maag dan minder in de weg zou liggen. Mijn maag was dus keurig leeg en lag minder in de weg, maar daardoor lag mijn dikke darm weer in de weg. Dus maandag moet ik een uur van te voren een lichte maaltijd eten. Daarmee hopen ze een mooie middenweg te vinden. 

Maar ze hebben er vertrouwen in. De normale dosis kan gewoon gegeven worden, maar ze willen dus het gedeelte wat vrij te benaderen is, en dat is het grootste gedeelte, een extra hoge dosis geven. 

Toch wel wat gespannen nu. Sprak vanmiddag nog iemand die veel last van misselijkheid heeft gehad bij het bestralen van de buik. Ik  moet van te voren wel granisetron slikken, en heb ook metoclopramide om daarna te slikken als ik last krijg. 
De radiotherapeut gaf echter aan dat het heel wisselend. De een heeft er veel meer last van dan de ander. Ik hoop maar dat het kwartje bij mij de goede kant opvalt.

16 reacties

Hey Karin,

Elke keer als ik stukjes lees van mensen hier op de site, die weten dat

de kans groot is dat ze van een behandeling nare bijwerkingen kunnen

krijgen, toch heel optimistisch zijn en blijven, blijft bewondering bij

mij stijgen!!

één van de redenen om geheel af te zien van behandelingen was dat ik

geen inschatting zou kunnen en willen maken tussen niets en veel doen.

Soms heb ik heel erg veel bewondering voor mensen die er wel bewust

voor kiezen en soms denk ik wel eens  "wat een lef " 

Ik hoop voor jou dat het heel erg zal meevallen en vooral dat het

goede resultaten zal geven.

XXX hans

---

Laatst bewerkt: 30/01/2021 - 13:24

Kom ik niet heel erg veel tegen hoor...

Maar dat maakt mij niet uit , het is mijn ziekte en mijn leven

en mijn beslissing, ook al zijn er veel mensen die dat niet begrijpen.

Het is en blijft toch meestal zo dat er gesproken wordt met veel ontzag

over mensen die "strijden" tegen kanker en die het  "verliezen" van de kanker.

Niet laten behandelen blijft toch altijd een beetje in het "verdom hoekje"

zitten, kijk maar naar alle ophef lang geleden over Sylvia Millenkamp !!!

Maar als ik er zelf maar vrede mee heb en de belangrijkste mensen in

mijn omgeving.

XXX hans

---

Laatst bewerkt: 30/01/2021 - 15:56

Lieve Hans,

Ik vind het bij jou ook getuigen van lef hebben hoor. Welke beslissing je ook neemt, je zult nooit weten wat het beste is. Ik snap ook wel dat je kunt kiezen voor geen behandeling. Het is niet niks wat heel veel mensen over zich heen krijgen met al die behandelingen.

Ik heb inderdaad gekozen voor wel behandelen. In eerste instantie bij de diagnose niet eens zo heel erg bewust. Er zat wat in mijn lichaam en dat moest er gewoon uit. En ik ben nog lang niet klaar met het leven. En ik denk dat dat voor veel mensen geldt. Nou heb ik het geluk dat het tot nu toe heel erg meevalt met de bijwerkingen.

In dit geval kies ik wel bewust voor de behandeling. Omdat het maar om één uitzaaiing gaat, heb ik het gevoel dat de kans groot is dat dit wel weer gaat aanslaan. En nu heb ik last van die ene uitzaaiing. Als ik niks doe, dan is de kans groot dat ik binnen niet al te lange tijd zoveel last krijg, dat ik veel meer problemen krijg. Dus voor mij is de keuze in dit geval niet zo  moeilijk.

Ik ben wel benieuwd hoe het gaat worden als ik veel verder kom in het traject van ziek zijn. Ik zeg nu dat ik niet tot het uiterste wil gaan, maar ik weet niet hoe ik tegen die tijd zal reageren.

Liefs, Karin

Laatst bewerkt: 31/01/2021 - 22:42

Spannend Karin! En ja, we vertrouwen er op dat het voor jou met misselijkheid meevalt of helemaal niet. 

Ik kreeg de maximaal mogelijke dosis en duur van de bestraling, omdat het heel ernstig gesteld was met mijn heup en héél dringend was. Ik zou zieker dan ziek worden. Van de bestraling én van de grote hoeveelheid morfine die ik toegediend had gekregen plus nog extra. Tig keer gezegd "houdt u er rekening mee dat....." Sja, uiteindelijk heb ik nergens last van gehad. Wat dus níet kon. 
Ofwel wat niet kan, kan soms toch. 
Dus bij jou ook!

Liefs en succes xxx Hebe

Laatst bewerkt: 30/01/2021 - 15:15

Dank je Jozijntje. Positivisme zit in mijn bloed. En ik ben er erg blij mee. Helpt me enorm in alles wat op mijn pad komt. Naast mijn kinderen, kleinkinderen en vriendinnen die me daar ook enorm bij helpen. Ik wil gewoon graag blijven genieten van alles wat ik nog wel kan.

Sinds ik Olaparib gebruik kreeg ik veel last van mijn spieren en ben daarom magnesium gaan gebruiken. Dat helpt me een heel stuk. Daarnaast slik ik al vanaf mijn 50e jaar vitamine D.

Wat drinken betreft kan je beter vragen wat ik wel drink, dat lijstje is namelijk heel kort: water en thee. En heel af en toe een keer een sapje of een glaasje wijn. Uk heb ook eigenlijk geen behoefte aan ander drinken (koffie heb ik nooit gelust). 

Ik heb maandag weer een afspraak bij de internist om weer te starten met de Olaparib. 

Jij heel veel sterkte met de scan en het vervolg. Laat even horen wat het resultaat is als je wil. Ik ben erg benieuwd. 

Liefs, Karin 😘

Laatst bewerkt: 12/02/2021 - 11:05