Mijn kanker 2

Vandaag is het 8 dagen geleden dat ik de diagnose borstkanker heb gekregen. Ik ging vorige week (alleen ivm corona)naar het ziekenhuis voor een borstfoto  en kreeg van tevoren een intake van een verpleegkundige. Daar was teken nummer 1 dat het niet goed was, ze haalde er direkt  de chirurg bij. Teken nummer 2,  deze keek en vertelde dat wat hij zag hem niet blij stemde. Foto laten maken wat me echt wel pijn deed en daarna een echo. Teken nummer 3, tijdens de echo vertelde de radioloog mij dat hij 2 plekken zag die hij niet vertrouwde en dat hij dus 2 keer een biopsie ging doen, ook wilde hij nog dat er een mri gemaakt zou worden. Het was nu half 12 en om half 5 moest ik terugkomen voor de uitslag. De uitslag was niet goed het is kwaadaardig. Dat kwam wel even binnen ook al had ik het ergens wel verwacht. Ik kreeg meteen de afspraak mee voor de mri en ben naar mijn auto gelopen en ben in huilen uitgebarsten en heb huilend mijn man gebeld. Ik wist me geen raad en er ging van alles door mijn hoofd. Ik heb inmiddels de mri achter de rug en gisteren had ik een nieuwe afspraak bij de chirurg. Ik verwachtte een behandelplan en was voorbereid om te horen over een borstamputatie, chemo, bestraling enz. Helaas weer een domper, de tumor was een stuk groter dan verwacht nl. 6,5 cm. en krijg ik nu een pet/CT scan deze week nog. Volgende week maandag heb ik weer een afspraak bij de chirurg en mijn gedachten gaan alle kanten op. Is dit mijn laatste kerst? Ik ben doodsbang! letterlijk! Ik hou deze blog nu dagelijks bij omdat het mij wel goed doet om van mij af te schrijven dus wordt vervolgd.

5 reacties

Lieve Brina,

 Je gaat gewoon op jaarlijkse controle alleen je verwacht geen problemen en dan vertellen ze resultaat niet goed je luistert wel maar hoort niets  alles valt rond u stil en dan raak je in paniek en dan komen de vragen je kunt niet meer dan afwachten en alles op je af laten komen en horen en luisteren wat de dokter zegt. Alles stap voor stap doen. Bezig blijven en dingen doen die je alle dagen doet. Ik herken mij in uw verhaal mij ook overkomen. Pet/ CT extra onderzoeken dokter zorgen voor de beste behandeling voor u en dat is bij iedereen anders en dat je bang bent is normaal en dat je begint na te denken over alles over de toekomst daar is niets verkeerd mee. Je moet weten gaat niet bestaat niet. Maar het komt goed maar alles heeft zijn tijd nodig. Geniet toch een beetje van de Feestdagen. Veel Sterkte!

Kristien,

Laatst bewerkt: 22/12/2020 - 17:52

Beste Brina,

mijn verhaal is gelijkaardig. Totaal niet gedacht/verwacht dat het mij zou overkomen. Ik kreeg, volledig out of the blue, de diagnose hormonale borstkanker met uitzaaiingen in de botten op 22 april 2020. De eerste behandeling met letrozole was snel uitgewerkt. Weer een domper. Nu zit ik in een studie waarbij ik fulvestrant in combinatie met ofwel een nieuw medicijn ofwel een placebo krijg. Tot nu toe werkt het. De markers zijn gedaald, de tumoren in beide borsten geslonken. Positief proberen blijven, af en toe eens hard janken en dan terug recht krabbelen. Je hebt zeker nog een traject voor de boeg. Blijf erin geloven!!!

Lieve groetjes, 

Wendy

Laatst bewerkt: 24/12/2020 - 19:47