Hier en nu........
Mid december vorig jaar ben ik begonnen met de chemotherapie. Tot nu toe verdraag ik het best goed. Tumormarkers dalen ongekend snel en mijn oncoloog is erg tervreden. Mijn mind-set kan niet beter. Heb plannen voor de lange termijn, verdraag de chemo goed, heb ook nog energie om leuke dingen te doen, te sporten, af te spreken met vriendinnen so far so good.
Totdat .............in 2015 heb ik een meningeoom in mijn hoofd gehad, die met succes verwijderd is. Daarvoor krijg ik nog ieder jaar een controle scan, deze maand weer................... En toen ging de telefoon. Een arts aan de andere kant, we zien dat het meningeoom rustig is, maar we zien ook twee plekjes die verdacht zijn op uitzaaiingen. Ik ben verdoofd, nee toch niet ik, denk ik. Ze vervolgd haar verhaal, we dragen ook dit stukje dossier over aan het AVL die zullen nader onderzoek gaan doen, naar deze mogelijke uitzaaiingen. Het gesprek duurt niet langer dan 2,5 minuut.
Een dag later gaat weer de telefoon, de arts van het AVL. Ja begint hij zijn verhaal, dit soort uitzaaiingen komen zo vaak voor bij jou type kanker. Maar we gaan een afspraak plannen bij de neuroloog, die gaat verder onderzoek doen.Ook dit gesprek duurt niet langer dan een paar minuten. Een vergankelijkheids gevoel stroomt door mijn lijf. In een paar minuten is zo'n bericht beslecht.
Dezelfde dag, weet ik dat mijn CT scan in mijn dossier staat met uitslag. Ik open hem. Leveruitzaaiingen zijn afgenomen, wervels verkleefd maar stabiel en longen ook stabiel. Hartpompfunctie verslecht. Afname en toch kan ik niet blij zijn. Ik voel me verward, de tumormarkers waren enorm afgenomen, ik voel me zo krachtig en gezond. Hoe kunnne mijn longen nu niet zijn verbeterd, terwijl mijn klachten weg zijn? Ik snap het niet.
Het is nu 2 dagen geleden, normaal gespoken kan ik mezelf wel weer bij elkaar rapen en de positieve kant zien. Dit keer is het anders. Die hartpompfunctie zit me ook in de weg. Van eerder weet ik dat het zo erg werd dat ik vroegtijdig moest stoppen met curatieve chemo. Nu is het anders. Mijn 2e, 3e en 4e lijn bevatten allemaal het stofje die hartfalen veroorzaakt. Best zorgelijk dus.
Wat ik wel in een enorme snelheid leer, is hoe belangrijk het hier en nu is. In het hier en nu voel ik me best goed, ben ik best blij en gelukkig. Dat wordt mijn uitdaging, hier en nu. Zoals het cliche klinkt, leef in het hier en nu.
11 reacties
Ik ben er stil van. Het is net of er een donkere wolk over ons hangt. De Ć©Ć©n na de ander krijgt hier slecht nieuws.
De hartpompfunctie kunnen ze daar niets tegen doen?
Wel fijn dat alles bij het AVL snel opgepakt wordt. En dat de tumormarkers gedaald zijn.
Heel veel sterkte Bianca een dikke knuffel Xxxx Denk aan je
Liefs Alice ā¤
Inderdaad is het een periode met overwegend slechte berichten. Heel verdrietig en naar! Gelukkig steunen we elkaar en herpakken we onszelf op een gegeven moment weer. We vechten voor een zo lang mogelijk, maar kwalitatief acceptabel tot goed leven. Vroeger of later vieren we de kleine en grote feestjes van het leven. We focussen op het licht en niet de duisternis.
Lieve Alice,
dank voor je lieve bericht.
Ja die stortvloed aan slechte berichten, niet normaal.
en ja ik herpak me wel weer, maar het is soms echt zwaar. Maar daar weet jij en vele anderen op deze site alles van.
liefs en knufff B
Hi Bianca
Ik begrijp heel goed wat je voelt. Hoe 2 tefoontjes, kort en krachtig, je hele leven weer op zn kop zetten. Voor de artsen slechts een mededeling, voor jou een kwestie van leven en dood om het zo maar te omschrijven.
Inderdaad, leef bij de dag. Heel veel succes!!
Groetjes Ingrid
Beste Ingrid,
Ontzettend bedankt voor je reactie. Laten we leven!!!!!
liefs Bianca
Lieve Bianca,
Je bent vaak ontzettend positief, maar die andere kant mag er ook zijn. Het is onmogelijk om altijd happy de peppy te zijn. Als je uitslagen krijgt die tegenvallen, kan dat keihard binnenkomen. Je doet zo veel om je ziekteproces op een positieve manier te beĆÆnvloeden. Wat voelt het dan āoneerlijkā dat je tumormarkers als een dolle dalen, maar dat er waarschijnlijk wel plekjes in je hersenen zitten en dat je hartpompfunctie verslechterd is. De afname van de leveruitzaaiingen is mooi, maar je had ook gerekend op krimp in de longen.
Na slechte berichten - ik herken dat als geen ander - vinden we dat we weer snel op moeten krabbelen en genieten, maar ik geloof ook dat het belangrijk is om de bijbehorende gevoelens te doorleven. We leven zoveel mogelijk in het hier en nu, maar soms ook even niet.
Een hele dikke knuffel! En wees alsjeblieft niet te streng voor jezelf šā¤ļø
Lieve Jessica,
wat ben jij een lieverd, vele malen dank voor je support. Ja dat āhier en nuā en āverplichtā genieten is wel een dingetje zeg. voel me soms ook nog zoān ābroekieā tussen jullie de door wol geverfde professionals. Dit is mijn eerste uitslag van de scan na diagnose, niet zo gek dat mijn emoties de pan uitvliegen, denk ik. Het is hoe dan ook zooooo confronterend, dat zal jij en vele met ons vast herkennen. Ben blij met jou/jullie steun, vele malen dank daarvoor.
knufknuf Bianca
Lieve Bianca,
Wat een verwarrende en tegenstrijdige berichten krijg je nu toch. Ik had je zĆ³ alleen die goede helft gegund! Ja, we leven hier en nu, dat is het beste wat we kunnen doen. Maar helaas is dat hier en nu ook niet altijd fijn.
Mijn allerhartelijkste medeleven en een heel warme knuffel voor jou,
Hanneke
Lieve Hanneke,
Hartelijk dank voor je fijne reactie, wat ben je toch n schat.
en ja het is idd verwarrend, verval dan ook enigszins in een soort waarom? Serenade. Maar ja die zullen we allemaal wel herkennen denk ik zo.
dikke knuf en liefs B
dag lieve Bianca,
Dan heb je een modus gevonden om met je ziekte en behandeling om te gaan, krijg je een bericht waardoor alles onderuit gehaald wordt en je weer van voren af aan moet beginnen. Weer alle moed bij elkaar rapen, weer energie verzamelen om onderzoeken en gesprekken aan te kunnen, weer zoeken naar een modus om het leven aan te kunnen.
Ja, bij de dag leven is het beste maar is niet altijd makkelijk. Heel veel sterkte,
liefs, Josephine
Lieve Josephine,
dank je wel voor je berichtje. We weten allemaal dat leven in hier en nu het beste is en ook direct het moeilijkste.
Het gaat inmiddels een stuk beter met me, maar oh oh wat blijft het een wankel evenwicht.
liefs Bianca