CRASH!

Newsflash! Vandaag zou mijn moeder 98 geworden zijn. Foto van mij, 4 maanden oud. Zij kreeg darmkanker, ik longkanker, mijn vader prostaatkanker maar hij genas.

Het ging zo goed... Bestraling, fluitje van een cent! Tot de eerste twintig uur.

Ik zat te appen met Jongste. En ineens begreep ik het niet meer, om kwart over negen. Ze was net onderweg naar haar woonplaats, na ruim twaalf uur met de bus vanuit Londen na twee gecancelde stormachtige vluchten. 

Ik wist nog dat BFF L om tien uur zou komen. We zouden naar de natuurbegraafplaats gaan. Ik appte Help me. Ik ben niet bewusteloos geraakt, geloof ik, maar was wel verward en kwam mondeling totaal niet uit mijn woorden. Net als op 3 januari. 

Ik probeerde even een opschrijfboekje en gebaren, maar niemand begreep me, vooral ikzelf niet. Erg frustrerend. L kwam, Ex kwam, Oudste kwam. L overlegde met het Cathrien en de dexamethason werd opgehoogd van 2 mg naar 8 mg. Ik lag zowat te hallucineren, dacht dat ik ineens een of twee dagen kwijt was, er leek heel zacht een radio aan te staan en het rook naar hyacinten.

Ineens was er een ambulance. Vond ik een uitstekend idee, professionele hulp. Op naar de spoed van het Máxima. Hoop mensen en gesleutel met prikken en slangetjes. Af en toe bijna out gegaan. In de loop van de middag naar afdeling neurocare getransporteerd.

Update: woensdag ineens hartalarm. Geen idee waarom, ik merkte er niks van maar moest wel een paar uur aan de hartbewaking. Never a dull moment! Donderdag of vrijdag krijg ik nog een MRI, oorzaak zou ook nog een TIA kunnen zijn (?) maar hersenoedeem klinkt waarschijnlijker. En waarschijnlijk vrijdag dan naar huis. 

Heel irritant, ik moest een po gebruiken. Had iets met de slangetjes en de port-a-cath te maken. Suiker te hoog en een EEG gekregen, zo'n badmuts met van die krasjes op je schedel. Gedoe. Ik houd niet van gedoe maar was er toch te moe voor. 

Ik voel me alsof ik net een dag migraine achter de rug heb, maar dan zonder de voor mij gebruikelijke zware kotsbuien. Nog wel druk op mijn hoofd, maar hé, het eten smaakte vanavond uitstekend. Hadden de meiden zelf gekookt! En volgens mij is mijn schriftelijke taalgebruik inmiddels smetteloos. Toch? Alleen plaatjes en tussenkopjes bij de blog zijn nog even te moeilijk, dat komt nog wel.

Enorm trots op Jongste. Ze had een eindgesprek voor haar bachelor. Na die twee gecancelde stormvluchten en twaalf uur met de bus reisde ze meteen door en was keurig op tijd. Ze kreeg een 8!