26-9 2017 - Gebeld door ziekenhuis - Operatie

Vanmiddag ben ik gebeld door het ziekenhuis, donderdagmiddag kwart voor 2 uur moet ik me nuchter melden daar. Als alleen de schildklier weg gehaald wordt dan duurt het zo’n 2 uur, moeten er ook lymfeklieren uit dan kan het zo’n 5 uur duren. 
Ze zetten er de vaart achter, vandaag 2 weken geleden kreeg ik dus de diagnose, papillaire schildklierkanker.
Ik ben er beetje dubbel in, klinkt raar maar wilde nog even paar daagjes genieten van mijn schijnbare “gezonde” lijf”. Ik verwachte de oproep pas volgende week. Maar van de andere kant, wel fijn dat het eruit gaat, hoe sneller hoe beter natuurlijk.....

Ik heb wel twee rare weken achter de rug, eerste anderhalve week was ik vrij nuchter, daarna begon ik toch wel wat angstiger te worden en me te realiseren dat dit niet meer weg gaat, ook niet als ze alle kanker weg krijgen. Dat ik lichamelijk niet meer helemaal dezelfde zal zijn. Je vliegt heen en weer met je gevoelens, een achtbaan rit is er niks bij. Dat het tijd gaat kosten om goed ingesteld te raken, (als dat al lukt). Ik ben ook gewoon alles blijven doen, gewoon maar doorgaan, maar het gaat geen moment meer uit je hoofd. 
Ik heb met klem aan mensen gevraagd of ze gewoon normaal tegen me willen blijven doen, ik wil niet anders zijn, ik wil gewoon dezelfde blijven voor mijn omgeving. Nog niet iedereen weet het, ik wilde er gewoon nog niet hele dagen mee bezig zijn en dat gebeurt wel als veel mensen het weten.