Voorwaarts

 Na een half jaar zonder noemenswaardige luchtweginfecties werd ik deze week wel getroffen. Toen iemand me dinsdag op kantoor aan het lachen bracht en ik stevig moest hoesten, sprak een collega: ‘Nog één nachtvorstje en dan zijn we je kwijt!’ Je moest eens weten dacht ik. Ondanks dat ik niet best sliep ging het best aardig, alleen was ik fors verkouden. Maar ik ging niet gestrekt.

 Ach er heerst een griepepidemie en als dit het is voor mij dan ben ik weer gezegend. Het herstel heeft ingezet en we gaan weer voorwaarts. Waarheen? Op termijn naar iets. De laatste keer dat ik u berichtte viel het nieuws me rauw op het dak. Maar dat is inmiddels weer verleden tijd. Een paar weken terug prikte ik weer bloed en lag de uitslag in de verwachting. Voor zover je uiteraard iets mag verwachten.

 Sinds december 2024 zijn we van 2,4 IgM gestegen naar 9,2 IgM. Een gestage groei die er op de grafiek heel gevaarlijk uitzien. ‘Je blijft nog steeds veel te jong,’ sprak de hematoloog. Inderdaad daar gaan we niets aan veranderen. Dat geldt ook voor de groei en de bijeffecten. Als het op deze wijze doorzet dan hebben we nog een tijd te gaan voordat we iets moeten gaan doen. U weet dat 55 zo’n beetje het richtgetal is. Echter de vorige keer was bij 29 de jus er al uit.

 Ik vind het altijd belangrijk hoe ik me voel. Dat is een mooie kijklijn en ik voel me goed en nog geen patiënt. Ok, we prikken elke vier maanden bloed en de resultaten zijn niet goed. Ook daarin een kleine nuance. Bloedbeeld is goed behalve een toename van IgM.

 Eigenlijk heel erg tevreden. Het kan slechter en dat zal het ook nog wel worden maar als dit nog x jaar in de toekomst ligt dan is dat meer dan we gedacht hadden.
 
 De kinderen worden inmiddels ook al ouder en ik heb toch weer wat leven gehad. Ben benieuwd wat de toekomst brengt. Ik wens u een fijne carnaval, wintersport, vakantie of mooie werkweek toe. Laat u niet van de wijs brengen en voorwaarts!