Mijn 2e gang naar het chemo infuus.

Gisteren mocht ik weer. 3 uur aan de immuno en een uurtje chemo.  Met daartussen door spoelbeurten. Maar die bleken voor de apparatuur om het laatste rest immuno en chema in jouw arm te duwen. Ik werd enthousiast ontvangen deze keer door de verpleegkundige met de mededeling dat mijn bloedwaarden er na de eerste keer zo goed uitzagen. Mijn vrouw, die mij even had gebracht, en ik keken enthousiast naar het schermpje met in het achterhoofd, dat die bloedwaarden regelmatig zullen gaan fluctueren. Een momentopname   Mijn dikke linkerbeen, waar het lymfevocht maar niet uit wenst te vertrekken, verontrust mij veel meer. Wandelt u veel? Misschien te veel? Misschien vaker met het been omhoog? Tja bloedwaarden gaan er beter uit zuen door te wandelen en mijn been knapt bij uit elkaar van het wandelen. Wat is wijsheid?

Ik lag vandaag tussen 3 andere klanten. Dacht dat het een stuk gezelliger zou  zijn dan de eerste keer, toen ik alleen lag. Helaas, een ieder was met zijn eigen ellende bezig en misschien had ik me iets te veel verhheugd over kankerverhalen, ellende en weer opstaan, vreugde enz, maar het bleef oorverdovend stil. Om 14.00 u verliet ik stilletjes de zaal. Toos kwam me halen en vroeg enthousiast naar de verhalen. 
Gauw naar huis.