Alweer een jaar later
Alweer een jaar later.Met mijn moeder gaat het goed.De chemokuren hebben hun werk gedaan en de tumoren zijn daardoor een stuk kleiner geworden.Ze heeft nu om de 3 weken immuuntherapie en om de 3 maanden een CT scan.Ze voelt zich goed en is blij dat ze nu weer veel meer kan dan tijdens de chemo.Ze geniet van het weer kunnen fietsen,een dagje weg maar ook van alle bloeiende plantjes die ze in de tuin heeft staan.En er staan er heeeel veeeel.Het ziek zijn staat niet meer op 1 maar het genieten elke dag wel.Bijzonder om te zien hoe veerkrachtig een mens is.Geniet zelf ook nog elke dag van het feit dat ze er nog is en ga elke keer als er weer een uitslag is met haar mee naar het ziekenhuis.Het is wel vreemd dat omdat het nu goed met haar gaat de omgeving bijna niet meer vraagt hoe het gaat.Zijn ze bang om dat te vragen?Bang voor het antwoord of is het nieuwtje er wel vanaf?Geen idee,maar zouden ze het vragen dan horen ze dat het goed gaat en dat dat ontzettend fijn is en iets waar wij elke dag dankbaar voor zijn.We hopen dat het nog heel lang zo door mag gaan maar zijn ook realistisch en weten dat het ook zo kan veranderen.Maar tot die tijd genieten we van alle kleine en grote dingen samen❤️
2 reacties
Wat een mooi nieuws. Wat moet het fijn zijn om je moeder zo te zien genieten. En dankbaar....dat is het juiste woord. Bijzonder ook. Je vraagt je af waarom je moeders omgeving niet meer vraagt hoe het gaat. Uit ervaring weet ik dat iedereen gewoon weer met zijn eigen leven bezig is.
Ik hoop dat jullie nog heel lang van elkaar mogen genieten. Immuuntherapie is een wondermiddel dus hopelijk is het nog heel lang.
Ik sluit aan: een wondermiddel is het, als het goed aanslaat! Jullie hebben de goede instelling (nou ja, niet dat er ooit iets fout is in deze, maar je snapt hopelijk hoe ik het bedoel) - genieten van kostbare bonustijd. Fijn dat het kan! Dank voor het delen en mooi zo doorgaan!