Dit was het begin

Waar begin ik met mijn verhaal.

Drie jaar  geleden, in januari, ben ik gestopt met de anticonceptiepil, ik was de hormonen zat en de overgang zat er aan te komen. Na een keer "ongesteld" bleef het weg, dus toch de overgang in, dacht ik. Na 6 maanden bleef ik 7 weken "ongesteld", met medicatie van  de huisarts ging het weg en had ik Hoeeen verwijzing naar de gynaecoloog. 

Eindelijk  een afspraak bij de gynaecoloog, advies was neem de pil nog maar een jaar, je bent nog jong maar kan de overgang zijn. Hier zat ik niet op te wachten en na 3 maanden toch weer gestopt, het zat mij niet lekker. En uiteraard bleef ik weer lang "ongesteld" dus weer naar de gynaecoloog.

Na een inwendige echo en een afname van baarmoeder weefsel(wat echt een hel is), waar uiteindelijk niks uitkwam. Dan maar een uitstrijkje, verwacht ik niks van hoor ik de gynaecoloog nog zeggen. Dat viel vies tegen pap3b, kan een voorstadium zijn. We doen ook nog een lisexcisie, deze duurde bijna een uur omdat het bleef bloeden. Toen had ik al een vermoeden.

Na een paar dagen werd ik gebeld of ik even langs kon komen en dat het raadzaam was om iemand mee te nemen. U heeft baarmoederhalskanker en u wordt doorgestuurd naar het Erasmus mc.