Als kanker ongevraagd je leven binnenkomt Kanker.......

Kanker
11 Juli 2026 –  Pseudoniem: W.K. – Thema: Als kanker ongevraagd je leven binnenkomt

Kanker...
Vroeger fluisterden we het woord.
Men sprak over "K",
alsof je het niet hardop mocht zeggen.
Het was een woord vol angst,
een woord dat bijna vanzelf
met de dood werd verbonden.

Tegenwoordig durven we het woord uit te spreken.
Niet omdat kanker nieuw is,
maar omdat de stilte langzaam is doorbroken.
We delen onze verhalen,
onze angst,
ons verdriet
en soms ook onze hoop.

Ook om mij heen
heb ik mensen deze moeilijke weg zien gaan.
Familie,
vrienden,
bekenden...
En ineens sta je zelf aan de andere kant.

Je ziet je leven ineens aan je voorbij razen.
Wat doe je dan?
Blijf je bij de pakken neerzitten,
of probeer je, hoe moeilijk ook,
de draad weer op te pakken?
Dat vraagt moed,
maar bovenal kracht,
iedere dag opnieuw.

Chemo, bestralingen,
operaties en bijwerkingen...
Ze vragen meer van een mens
dan woorden kunnen beschrijven.
Ze eisen hun tol,
zowel lichamelijk als geestelijk.

En toch zie ik telkens weer
hoeveel veerkracht mensen kunnen hebben.
Niet omdat ze altijd sterk zijn,
maar omdat ze iedere dag
opnieuw proberen verder te gaan.

Ieder op zijn eigen manier.
De één vecht met alles wat hij heeft,
de ander zoekt vooral rust.
Beide zijn goed en verdienen evenveel respect.

Hoop heeft voor iedereen
een andere betekenis.
Voor de één is het hopen op genezing,
voor de ander op een goede uitslag,
een dag zonder pijn,
of nog even samen kunnen zijn
met de mensen die je lief zijn.

Laten we elkaar niet veroordelen.
Laten we elkaar de ruimte geven
om onze eigen weg te gaan.
Met begrip,
met respect,
met een luisterend oor,
of soms alleen al
door er gewoon te zijn.

Want kanker kiest niet.
Maar liefde,
vriendschap,
menselijkheid
en medeleven,
die kunnen we wél kiezen.

Lfs,
Frennie