Het urinaal van Zweef

Ik wilde eigenlijk weer een blog schrijven over mijn zus, met wie we als zussen een laatste midweek op vakantie zijn geweest. En over Theo, die op 4 februari weer op controle moet bij de internist-hematoloog. Maar ik moet het nu hebben over de urinaal van Zweef.

Toen Theo heel ziek was van de chemo en in de woonkamer sliep, was de verwarming uitgevallen. Met slechts 11 graden moest hij toch zijn bed uit om te plassen. Zweef kwam als reactie op mijn blog met het idee van een urinaal, zodat Theo lekker onder het dekbed zou kunnen blijven liggen en alleen een arm aan de kou zou hoeven blootstellen. 

Theo is toch eigenwijs heen en weer blijven lopen, maar vanaf dat moment was Zweef goed in beeld. Er werd door hem meegeleefd, en dat voelden we ook op afstand. Later mochten we hem tijdens de Kamanido’s ook in de armen sluiten en zijn warmte, humor en betrokkenheid van dichtbij ervaren. 

Zweef was een icoon met zijn blogs en altijd meelevende reacties. Maar nu moeten we het zonder hem doen omdat het onvoorstelbare is gebeurd: Zweef is gisteren overleden. Wij zullen altijd aan hem blijven denken, in ieder geval bij het zien van een urinaal. Klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik denk dat Zweef het wel zou waarderen.

Dag lieve vriend.