Zweef, een eerbetoon.

Zweef zweeft,

Hij zweeft boven Andijk.

Zweef leeft,

Een leven als een dijk.

Hij kijkt naar ons allen,

Ergens vanuit een parallel universum.

Een man, zacht en toch met ballen,

Een unicum.

Beste Zweef, je aardse bestaan werd te zwaar,

Prostaatkanker, te ver uitgezaaid.

De pijn werd onuitstaanbaar,

Je lichaam stond in lichterlaaie.

Humor was je nooit vreemd,

En toch was je een vreemd kind.

Door het forum en iedereen zo bemind,

Totdat je nu uit ons bestaan werd ontheemd.

Kapot maar niet dood,

Was je leuze.

Tompouce werd dagelijks brood,

Kamanido's waren reuze.

Timo, eeuwige rust is je nu gegeven,

Zelfs ratjes zijn in de rouw.

Maar voor ons blijf je leven,

Een kleurrijke druppel in de ochtenddauw.

En ergens, daar heel hoog,

Zweef je mee met de regenboog.

Marc.❤️❤️❤️