Kabbelen
Kabbelen,
Rustig deinen op de lage golven.
Niet schrokken maar knabbelen,
Niet hoeven terugdeinzen voor hongerige wolven.
Geen geldzorgen,
Gewoon genoeg hebben.
Vandaag leven en niet morgen,
Zich niet hoeven reppen.
Geen ziekte, laat staan kanker,
Geen ondraaglijke pijnen.
Een gezondheid binnen de lijnen,
Stappen en niet manken.
Welke oudere zou het zich niet toewensen,
Een rustig kabbelend bootje.
Rustig leven tussen de mensen,
Tot hij legt het loodje.
Rustig voortkabbelen,
Zonder prestatiedwang.
Een leven lang,
Geluk grabbelen.
Marc.👍🙏
6 reacties
Kabbel maar rustig, beste Marc,
op ’t water van het leven.
Maar als de kanker aan boord wil komen,
zou ik hem graag een zetje geven.
Een beetje dobberen, beetje dromen,
een pintje — als dat nog mag.
En als de boot uiteindelijk zinken moet…
dan liefst pas op een héél verre dag.
Tot dan blijven we maar kabbelen,
met af en toe een flinke vloek.
Want geluk moet ge niet altijd grabbelen,
soms ligt het gewoon in een kleine hoek.
🫂❤️
Prachtig, Willy. Ook een heel mooi gedicht. ❤️
Nou, ik mag toch niet in affronten vallen,niet?
Mooi Marc, telkens weer....👍. Je mag je zo gelukkig prijzen dat je geen kanker krijgt....1 op de 2 tegenwoordig ...
We hebben het TE goed, leven ongezond. Welvaartsziekte numero uno ....
Kabbelen... nooit gedacht maar eigenlijk is dit één van de mooiste dingen die je iemand kan wensen... Merci voor dit blog!
Rustig voort kabbelen dat gun ik zo graag iedereen hier,heel mooi geschteven marc
Knuff voor jou en mevr fietsertje 🫂🫂