Milka of Noro, what's in a name (Update 14-12-2025 )

Nog altijd bevind ik me in het revalidatiecentrum. Twee weken terug had ik een enorme terugslag, dit bleek echter niet een tumor te zijn die de spieren irriteerde maar spieren die een tumor irriteerden. Doordat het gebied waar ik last van had al 2 keer bestraald is geweest mocht het uiteindelijk niet nog een keer bestraald worden daar het dan meer kapot zou maken dan goed zou doen. De hele week heb ik me met enorme pijn in en uit bed moeten slepen, me toch elke keer naar de hometrainer toe gepusht zodat er in ieder geval beweging in de spieren zou blijven. Na een week nam de pijn gelukkig af en kon ik weer zelfstandig in en uit bed klimmen en pijnloos zitten, erg fijn!

Vorige week heb ik me dan ook weer keihard ingezet met fysio, weer kleine stukjes leren lopen met een rollator en mezelf trappen op en af slepen. De inzet is voelbaar, dit weekend extreme pijn in mijn rug waardoor wederom het in en uit bed klimmen een uitdaging is. 

En nog een extra uitdaging: 

Op de bovenste verdieping van ons pand was gister het Norovirus uitgebroken. De hele tweede verdieping moest op slot, wat een geluk dat ik op de eerste zit..... Ware het niet dat ik net de dag ervoor die hele lekker koekjes waar mijn darmen eigenlijk niet tegen kunnen had gegeten....

Precies op het moment dat de mail er uit ging dat de tweede verdieping op slot ging besloten mijn darmen hun afkeer kenbaar te maken. Resultaat: Twee dagen huisarrest op mijn kamer, quarantaine mooi gezegd. 

Alle bezoek afgezegd, eten wordt op een dienblaadje mijn kamer ingeschoven en medisch personeel komt als een marsmannetje mijn kamer in. 

Deze twee dagen zijn een zegen voor mijn rug: rust, maar voor het personeel hier een bron van stress. Al geloof ik wel dat ze onderhand wel doorhebben dat het Norovirus hier niet huis heeft gehouden maar het slechts het resultaat is van die overheerlijke Milka koekjes met chocola... oeps...

Morgen mag ik hopelijk weer mijn kamer verlaten en gaan we er nog even een paar dagen hard tegenaan. Vrijdag de 19e ga ik eindelijk, na 2 maanden van huis te zijn geweest, weer heerlijk terug in de hoop voorlopig geen ziekenhuis of kliniek meer te zien (behalve voor controles dan).