Even kort want zit deels nog onder de gevolgen van sedatie

Wat een wereld van verschil, nu na de ingreep. Heb weer levens lust ipv gaandeweg voortdurende levenslast.

Technisch wat ingewikkeld ingreep zei de arts.

Nou wat het ook zij, terug op de uitslaapkamer voelde ik al verbetering.

2 uur later trek in eten, geen moeite meer met slikken of diep ademhalen.

Langzaam voel ik de energie mijn lijf weer instromen ipv uitstromen.

Iets wat uitzichtloos begon te voelen voelt voor nu weer als uitzicht.

Onvoorstelbaar toch?

Natuurlijk heb ik nog steeds palliatieve kanker en die vooruitzichten zijn niet goed, maar dit heeft wel wel een lesje uitzichtloosheid en gevoel voor eigen waarde gegeven.

Hier viel nog wat te behandelen, straks niet meer.

Vandaag opgesteld tussen opgeblazen luchtpijpen (voelde me net een HEMA rookworst op EEN broodje, gisterenn kon eten niet luchten of zien:-) want de xray moest actueel de situatie laten zien. Met een bit in me mond vragen van de arts beantwoorden. Kijkende naar alle apparatuur, slangetjes, cijfers etc etc.

 Alsof je dan nog wat kunt uitbrengen. Voelde ik me toch tja hoe zal ik t zeggen "onmenselijk" ook al voel.ik me goed na de ingreep.

Het hele theater erom heen voor nu voelt dat voor mij niet als meerwaarde, wat later komt dat komt later.

Voor nu blij blij blij dat mijn neus van voren ziet en niet opzij😃

8 reacties

Het was soor de msl arts voorspeld,  ook degene die zich het eerst afvroeg waarom de wachttijd 2 weken was.

 

Kortom daar ga ik (wederom) over in conclaaf omdat de klachten al spelen vanaf eind oktober en er sindsdien enkel telf consulten hebben plaatsgevonden. 

Kga de oncoloog vragen of en zo er in deze ook reflectie en met wie dan plaatsvindt.

Hoop niet dat t voor de 2de x tot een situatie leidt waarbij ik overdracht naar een ander ziekenhuis ga opeisen.

Ben strijdvaardig maar wil ook genieten van het leven.

Inwendig irriteert t me wel

Laatst bewerkt: 19/12/2025 - 13:10