03:23

Was t vadertje tijd?

Tikt heel langzaam door.

Grotendeels een erg slechte dag.

Bijna niet gegeten

Wel trek maar nog steeds "misselijk"

Kijk ik tv dan val ik continue in slaap.

Zet ik m uit en ben ik kraak en kraakhelder.

Ergens heb ik zo weinig gegeten dat ik niet durf te slapen want misschien gebeurd er wat in mn slaap

Dat kan en wil ik mijn grootste liefde niet aandoen nog net voor donderdag maar ook mezelf niet....

T plan was nog vandaag nog tot de laatste kruimel te consumeren

Mede ook omdat ik wederom een mooi bericht ontving van een zwager die ik nog graag in de ogen had willen kijken en de 4 begrippen van Manu Keirse had willen uitspreken

​1. De "Vier Belangrijke Zinnen"

​Keirse sluit vaak aan bij universele behoeften in de laatste levensfase. Het uitspreken van deze vier zaken kan enorm veel rust brengen, zowel voor jou als voor de achterblijvers:

• ​"Ik vergeef je": Om oude conflicten of kleine ergernissen eindelijk te begraven.
• ​"Vergeef mij alsjeblieft": Om zelf met een schone lei en een lichter hart te vertrekken.
• ​"Dankjewel": Erkenning voor de gedeelde momenten, de zorg en de liefde.
• ​"Ik hou van je": Het expliciet bevestigen van de band, hoe vanzelfsprekend die ook lijkt.

​2. Deel je 'Levensles' en Herinneringen

​Mensen om je heen hebben behoefte aan verbinding. Keirse stelt dat sterven ook een kans is om door te geven wat er echt toe deed:

• ​Vertel wat je in hen waardeert en wat je hen toewenst voor de toekomst.
• ​Haal specifieke herinneringen op ("Weet je nog toen..."). Dit worden de ankers waar nabestaanden later aan vasthouden.

​3. Wees eerlijk over je behoeften

​In de laatste fase zijn woorden soms minder belangrijk dan aanwezigheid. Je mag uiten wat je nu nodig hebt:

• ​Nabijheid: "Blijf gewoon even bij me zitten zonder iets te zeggen."
• ​Regie: Geef aan wat je nog wilt horen (muziek, verhalen) of wie je nog wilt zien.
• ​Grenzen: Het is oké om te zeggen wanneer het bezoek te zwaar wordt.

​4. Geef hen 'Toestemming'

​Dit is misschien wel het moeilijkste, maar volgens Keirse zeer waardevol: uiten dat het goed is dat zij verder gaan met hun leven. Het besef dat jij wilt dat zij na een periode van rouw weer gelukkig worden, is een groot geschenk.

​Belangrijk inzicht van Keirse: "Rouw is geen ziekte waar je van moet genezen, maar een arbeid die je moet verrichten." Door nu open te communiceren, help je de mensen om je heen bij hun toekomstige 'rouwarbeid'.

Dus wie weet door dit allemaal op te schrijven dat naast t lijf ook mn gedachten willen gaan slapen.

Maar misschien is het wel net als tijdens maart 2025? Opname ziekenhuis ivm longembolie...

Dat ik perse de zon nog wil zien opkomen en de vogeltjes horen fluiten.

Ben erg relaxt afgezien van fysiek. Dus ik rust wel. 

Bis morgen (uh vandaag😉)