Pauze (Anastrozol)

Het is niet gelukt om het vol te houden Anastrozol te gebruiken tot de volgende controle op 16 juni. De zenuwpijn was niet meer te harden. Op de fiets, want dat gaat beter dan lopen, naar de winkel. 15 minuten heen en 15 minuten terug. Bij thuiskomen voelen mijn benen als pudding en ik ga naar bed en slaap 2 uur. Zwemmen: rustig aan, niet te gek doen en niet te lang. Een half uur. Thuisgekomen onhebbelijke zenuwpijn in de bovenbenen tot diep in de nacht. Slapen met kussen onder de voet omdat het linkerbeen niet plat kan liggen van de zenuwpijn. Kussen tussen de knieen tegen de pijn. Op de rechterzij een kussen onder de oksel anders zakt de schouder te ver naar voren en klemt een zenuw de elleboog af. Zo probeer ik zo nu en dan te slapen. De zenuwpijn in de bovenbenen is bijna permanent en het maakt niet meer uit of ik sta, zit of lig. Vervolgens uitstraling naar de onderrug en dan vind ik het genoeg. Zelfs 1000 milligram paracetemol+ 400 ibuprofen doet niet veel. Ik bel de afdeling oncologie van het ziekenhuis en het lijkt mijn oncologisch specialist beter een pauze in te lassen tot 16 juni. Stoppen met Anatrozol. Als het nu wat beter wordt weet ik in ieder geval dat Anatrozol de oorzaak is van de pijn, want ik sluit het Zoledroninezuur ook niet uit. Sinds dat infuus zijn de klachten sterk verergerd. Nu duimen dat er de 16e op de mammografie en de echo enig positief resultaat te zien is  van deze behandeling. Dat zou fijn zijn voor mijn mentale welzijn, want ook dat is momenteel niet top.