My body says NO, niks ernstigs!

Zoals ik in mn laatste blog al aangaf, kreeg ik verhoging. Ik heb met het ziekenhuis overleg gehad op maandag en er was niets om me zorgen over te maken, mits het kwik niet boven de 38,5 uitstijgt. Nou dat doet t ook niet. Maandag was er zelfs even geen sprake van verhoging. Toen heb ik achteraf gezien weer teveel gedaan, want op dinsdag was de verhoging weer terug. Lag ik de hele dag op de bank voor pampus, waardoor ik vannacht ook niet lekker sliep. Maar ook nu steeg t kwik niet verder dan 37.9. Pfff wat is er toch aan de hand? Geen idee. Beetje gevoelig op m’n longen, maar dat is ook niet continu aanwezig . 

Vandaag moest ik bloedprikken. Bij thuiskomst meteen gebeld met de dagbehandeling. De eerste uitslagen zijn voldoende om verder te kunnen met de kuur. Dat is fijn en dat ga ik ook gewoon doen. Ondanks dat de verhoging er soms wel en niet is.

Ik voel me niet ziek, maar moet wel n pas op de plaats maken. Echt naar m’n lijf luisteren, doseren en keuzes maken in wat ik wel en niet doe. Me afvragen of ik een dag eraf liggen ervoor over heb. 

Dankzij de verpleegkundigen die ik vandaag gesproken heb, tot deze inzichten gekomen en ik heb me erbij neergelegd. Als ik dit schrijf emotioneert het me niet meer, voor mij n teken dat ik t begin te accepteren.

Een nieuwe fase, denk ik en ik hoop tijdelijk van aard, maar ergens ook bang dat t wel zo zal blijven. Want met de chemokuren ben ik nog niet op de helft. Hopelijk lukt t om met voldoende rust de kuren na morgen ook te volbrengen, zodat t chemo hoofdstuk 13 augustus kan worden afgesloten.

Nu volle focus op rust, eiwitrijke en ijzerrijke voeding. Met behulp van de recepten van t Voedingscentrum en de app Eetmeter. Hierover op n ander moment meer.