Jarig

1 september werd ik 47. Ik werd aan alle kanten gefeliciteerd. Ik wilde helemaal niet jarig zijn. Ik was volle focus op de operatie die ging komen. Vind nog steeds niet dat er reden is voor n feestje.. ik was die dag erg emotioneel. Kon om t minste geringste huilen. Ik stortte me op t schoonmaken van  ons huis. Mn gedachten verzetten. Intussen ontving ik goed bedoelde felicitaties over de app en telefonisch. Kreeg ik (on) en aangekondigd bezoek en zo werd t toch n beetje feestelijk, maar zonder taart. Toen de kids allemaal terug waren uit school hebben we toch slagroomtaartje gekocht en samen opgegeten.