Ineens is alles weer anders

Ik ga nog niet stoppen met mijn blog, maar wil toch even bij de titel van mijn blog stilstaan. Ineens is alles anders. 

Dat was het in maart van dit jaar. Op 12 maart zakte de grond onder onze voeten weg. We kregen toen te horen dat t niet goed was. Er werd gesproken over kanker, maar wat voor een wisten we nog niet. 

Al snel werd op alle knoppen gedrukt en volgde de onderzoeken, afspraken en werd de datum van de eerste Chemo bekend. 2 april.

Tijd om na te denken en alles wat er gebeurde een plek te geven was er niet. We gingen het aan. Ik ging t aan en onderging het. 20 Weken, Geen oponthoud, doorgaan en intussen vonden we een nieuwe balans. Waarin het leek dat  we het een plek hadden gegeven. 

De laatst chemo was een feit. Een periode van geen ziekenhuisbezoeken brak aan. Toeleven naar de operatie, maar niet verder vooruitkijken, dan dat. Niet denken dat er n moment is waarop het voorbij is. 

En nu zijn we ineens zover dat dat wel kan.  Kunnen we plannen maken.

Zo is alles ineens weer anders.