Herstel van de vierde AC kuur

Wat duurt het herstel dit keer lang. Vrijdag was t n week geleden dat ik de laatste van deel 1 gekregen heb. Eerst wijtten we t aan n andere routine, n andere dag, niet fietsen en n andere maaltijd, inmiddels realiseren we ons dat n chemo dit dus ook met je kan doen. Wisten we ergens wel, maar t pakt toch anders uit dan je denkt en verwacht. Want Ooh t zal wel zo gaan, want dat was de andere keren ook zo. Er is geen peil op te trekken.. Ik ben heel blij dat ik me erbij kan neerleggen. Datt betekent doen wanneer ik dat wil, in alle rust. Dus de afgelopen dagen ging ik wandelen als de jongste naar school ging. Kwam ik terug, dan at ik wat om vervolgens lekker m’n bed in te kruipen en tot 11.30 echt te slapen. 

De nachten waren ook hopeloos, omdat ik vaak moet plassen, dorst heb, warm heb of last heb van gesnurk. Dus overdag n slaapje is dan ook heerlijk, Vannacht voor t eerst weer doorgeslapen.. 

Overdag hing ik wat op de bank, deed wat om vervolgens weer neer te ploffen. Ik vond t heus ook af en toe frustrerend. Je lijf zegt nee en je hoofd zegt ja. Naar de fysio was zo’n moment. Ik weet dat ik me er lekkerder door ga voelen, maar ik voelde me zo moe. Als je daar bent krijg je steevast de vraag, hoe t gaat. Nou niet dus, het hakt erin en dan moet ik toch even huilen. Dat lucht op, ik ga trainen, het gaat eigenlijk boven verwachting en daarna keek ik er weer anders tegenaan. Moe maar voldaan.