Festivalbandjes en andere vondsten
Vandaag gaf het lotgenootje naast me een ander woord aan het polsbandje dat we om krijgen, zodat de verpleging ons kan identificeren. Het voelt minder beladen. Niet dat t continu beladen is, maar ik werd er in ieder geval blij van.Toen dacht ik, leuk om bij te houden in mn blog. Zulke woorden vergeet je uiteindelijk weer, dus opschrijven!
Beetje hetzelfde als je kind zelf een woord verzind. Onze middelste noemde een sirene een tatu-lalu.😁
Nou het polsbandje noem ik vanaf nu: festivalbandje. Klinkt veel luchtiger. Het doet me allereerst aan n festival denken en als ik het nu opschrijf is het krijgen van chemo ook n soort festival. Verschillende optredens van verschillende disciplines en dat tegenwoordig wekelijks.
Een ander lotgenootje, partner van mijn man zijn collega, heeft een nieuwe afkorting bedacht, namelijk: p.h.p.d. Dit staat voor pijntje hier, pijntje daar.
Ergens op de socials werd voor iemand een high-tiet georganiseerd, waarvan de opbrengst naar PinkRibbon gaat.
Allemaal zo goed gevonden en te leuk om t uiteindelijk te vergeten, dus schrijf ik t lekker op.
1 reactie
Met een glimlach op mijn gezicht deze blog ggelezen. Heel mooi om de humor hiervoor in te zetten.
Ik liep een beetje achter op je blogs, maar wat knap hoe jij kunt analyseren en goed naar je lichaam luistert. Dat zal niet meevallen, maar knap dat je dit wel zoveel mogelijk probeert te doen.
Fijne zondag!
Liefs Jolanda