Licht aan de Horizon

Het is straks 23 september 3 jaar geleden dat mijn vrouw overleed, het was 3 jaar toch wel echt knokken om door tegaan. Maar sinds enkele maanden heb ik er wel iets vrede mee, ze had eigenlijk geen leven meer, 11 jaar kanker en slimste was dat ze na de amputatie van beide borsten toen der tijd ernstige gordelroos kreeg, de slimste vorm, ze had eerst pijn een 2 tal weken en toen kwamen de blaren op haar hele bovenlichaam (voor en achter) de stekende pijnen verdwenen niet meer en daar heeft ze ook nog eens bijna 11 jaar mee geleefd. Mijn gevoel is dubbel momenteel, gelukkig heeft ze geen pijnen meer en aan de andere kant mis ik haar nog steeds heel erg.

Huil buien heb ik dit jaar nog niet gehad, huilbuien van het gemis en verlies die waren er vorig jaar nog regelmatig, de acceptatie van het overlijden is een lange weg, je moet eraan toe zijn om te erkennen dat het verlies geen verlies is maar een verlossing van alle ellende die mijn vrouw 11 jaar mee gedragen had, ik heb nog steeds veel respect voor mijn overleden vrouw want ik zou geen 11 jaar kunnen leven met de pijnen die ze had.

Een rouw periode is voor elk van ons anders, maar 1 ding weet ik wel........zodra je accepteert dat je geliefde overleden is kun je pas verder en dan is er licht aan de horizon, het accepteren heb ik gedaan maar natuurlijk blijft het gemis van je partner. 

Sommige vrienden zeggen wel eens......ga opzoek naar nieuwe partner........hahaha ja dat is makkelijker gezegt dan gedaan, ik ben waarschijnlijk niet toe aan een nieuwe relatie, trouwens je moet toevallig iemand tegen komen waar je een klik mee hebt en ik loop elke dag in het bos met de hond, 90 procent van de mensen laten hun honden uit met de telefoon in hun handen en ze kijken nog niet op als er iemand passeert. 

Mijn vrouw heeft in haar laatste weken vaak gezegd " Harry blijf niet alleen " het enigste wat ik toen terug zei was " Lieverd dat kan ik je niet beloven " ................. je moet eraan toe zijn voor een nieuwe relatie en ben ik dat ? Denk momenteel nog niet, alhoewel ik er waarschijnlijk wel open voor sta, maar het is makkelijker gezegd dan gedaan, misschien gebeurd het ooit nog eens, " toevalligheden " bestaan niet, wie weet.

 

1 reactie

Mijn partner Henk is ook op 23 september overleden,  maar dan in 2021. Bijna 5 jaar geleden. Het intense verdriet voel ik niet meer, maar het gemis blijft. Vooral in kleine dingen. Ik denk dan maar dat ik blij moet zijn dat ik hem zo mis. Hij was 40 jaar lang de liefste man die ik me kon wensen. Als ik hem niet zou missen,,dat zou pas erg zijn, want dan had ik het niet zo fijn gehad met hem.

Liefs, Monique 

Laatst bewerkt: 08/07/2026 - 19:55