Boos- voorbereiden-onzeker

Hoi lieve lezer,

Ik ben nog steeds in afwachting van operatie datum. 
In de tussentijd heb ik geen klachten en ben niet ziek, ik merk er niets van. 

Het is zo onwerkelijk wat ik ga inleveren wanneer de operatie wordt uitgevoerd en het chemo traject start. 

Ik ben ook Boos. 
Ik weet alleen niet waar die boosheid naar toe moet. 
Boos omdat dit mijn leven op z’n kop zet. 

Ik ben bezig mijn agenda leeg te maken waarin allemaal leuke afspraken staan.  Werken op Tomorrowland, werken op zwarte cross, avonturen beleven met mijn paard Miebbe,  concert Avener. Strand bezoekjes maar ook de gewone leuke dingen zoals mijn werk en lieve collega’s en gezellige leveranciers.  
Boos omdat ik hier helemaal geen tijd voor heb. Ik had mijn leven zo goed en leuk ingericht. Geen gedoe en geen zorgen. Daar heb ik de laatste jaren mentaal hard aan gewerkt

Lichamelijk merk ik niets.  Soms denk dat het over iemand anders gaat. Dat deze diagnose niet bij hoort. 
 
Ik ben mijzelf aan het voorbereiden op een zware tijd. Mogelijk met de nodige bijwerkingen en weinig energie. Dat is toch niet voor te stellen. 
Hoe ga ik daarmee om. 
Hoe blijf ik positief als het dagen niet makkelijk gaat? 
Wat doe ik als ik geen energie heb?

Hoe kom ik de dagen door?
Ga ik mij vervelen?

Onzekerheid om wat ik ga verliezen. 
Als mijn grote liefde mijn paard ook een tijd komt stil te staan, kan ik haar daarna nog wel rijden, kan zij dat op haar leeftijd van 22-23 nog wel aan als dat even duurt? 

Ik heb de leukste baan, kan ik die na het hele traject weer oppakken? 

Kom ik terug in mijn energie of blijf ik rest verschijnselen houden?

Al met al een hoop gevoel en vragen, dat doet ook wat in je hoofd en je gevoel. Lichamelijk dan wel geen klachten maar mentaal wat moe.

ik wil die operatie maar zie op tegen wat er komen gaat.

Hoe ga/ ging jij daarmee om? 
Tips en ervaringen zijn welkom!

Lieve groetjes Ada