Longembolie dag 2/3

De dag van gisteren was nog niet om te juichen, zeker niet, hij blijft in mijn ogen stabiel slecht. Er zit geen fut in, temperatuur blijft schommelen rond de de 38°, geen zin aan eten of drinken. Bewegen is echt "tegen de stroom in". Stoelgang volledig "op slot", Hoest nog steeds bloed op en redt het niet zonder morfine v.w.b. de pijn. Uiteindelijk heb ik hem een paar keer eventjes van bed weten te praten en op het hart gedrukt goed te drinken. Het laatste anderhalf uur van mijn bezoek leek de temperatuur wat af te nemen en kreeg z'n gezicht een "gezondere" kleur.

Vanmorgen kreeg ik bericht over een goede nacht 🙏 van 23.05 tot 5.40 uur aan één stuk geslapen. Daar was hij - en ik ook - blij mee, minder blij werd ik van de mededeling dat er weer morfine nodig was tegen de pijn 🥴
De bloeddruk (onderdruk) was wat laag, hartslag hoge kant, de temperatuur een halve graad gezakt. Saturatie ook ietsie minder dan normaal, maar alles blijkbaar tussen de lijntjes, want het werd prima bevonden 💁‍♀️
Stoelgang komt ook nog niet op gang, dat wordt volledig stilgelegd door de morfine. 
Wel wat minder bloed bij het hoesten, dat is positief. Het bloed - is ons verteld - komt namelijk door de bloedverdunners en de lage bloedplaatjes. Daar kan ik in komen, klinkt aannemelijk. Ben benieuwd naar de laatste bloedwaarden (als er tenminste bloed geprikt wordt 🤔)

Ik word er nog niet blij van, zeker niet met de informatie die ik inmiddels verworven heb. Herstel van longinfarct, minstens 3 maanden, afbraak van longembolie minstens 3 maanden. Ervaringsverhalen vertellen me een enorm verlies van conditie (en daar hebben we ook al een beetje van geproefd natuurlijk 😳). Dit stapelt zich natuurlijk boven op de chemo's.

Herstel... dat gaat een beetje vanzelf, als je er zelf niet actief/bewust ermee bezig bent, maar dat duurt lang... heel lang en breekt de geest, in ieder geval mijn geest 🙄
Overgeven aan de ziekte, blijven liggen, brengt weinig... trekken aan een dood paard ook 😓 Maar ja... ik sta aan de zijlijn, ik voel niet wat hij voelt, ik kan het ook niet voor hem doen, hij zal zelf de knop moeten vinden, áls dat überhaupt tot de mogelijkheden behoort. In afwachting van enige bevestiging van de behandelend arts, geef ik hem dus nog geen schop onder de kont, máár blijft het bij een bemoedigend zetje in de rug 😬.

Zometeen eerst maar weer met eigen 👀 aanschouwen hoe de vlag erbij hangt 🏳🏴🚩🏁?