Tussentijdse meting.

Daar het lastig monitoren is en van de andere kant uitzaaiingen op ‘afstand’ gelijk de terminale fase betekenen word ik regelmatig gescand. Op zich (b)lijkt dit een enigszins wassen neus, als een melanoom of in situ (voorstadium van de kanker) kleiner is dan 3 á 4 millimeter wordt deze niet gezien. 

Voor een PET CT scan wordt er radioactieve insuline in het bloed gespoten. Dit moet 45 minuten settelen onder volledige rust. Hierna plas je verplicht voor je in de scan plaats mag nemen. Scan is vrij snel gebeurd en verder niet vervelend, vervelendste aan een scan is wat mij betreft dat verdomde infuus. ‘Even een prikje’ wordt er altijd vriendelijk vermeld, zolang de plastic naald in m’n arm zit voel ik die, na 5.5 jaar en een ontelbaar aantal infuusjes (men denkt echt dat verkleinwoorden het minder vervelend maken..) ben ik hier het meest allergisch voor geworden. Gelukkig niet letterlijk evengoed zeker wel figuurlijk.

Volgende week mag ik weer, zien of er iets in m’n mond groeit dat we niet gezien of ik niet gevoeld heb/hebben. Daarna het gesprek mbt de bestraling, die zie ik nog steeds niet zitten. Over dat laatste misschien later meer.

Als je dit vandaag leest: fijn weekend. Anders sowieso een fijne dag verder!