In de wachtkamer

Vandaag was de controle, over 3 weken belafspraak voor de uitslag.

Ben daarna niet meer gaan werken, lekker naar huis gegaan en me gemak aan het houden. Het afnemen van weefsel is een vervelend onderzoek. De normale controles zijn prima te doen onder werktijd maar biopt afname vind ik minder.

Nu afwachten tot de uitslag er is en proberen niet druk te maken. Dat lukt de ene keer prima en soms zijn er van die momenten. Ik liep uit na het onderzoek richting uitgang. Hoorde iemand spelen op de piano die daar standaard staat. Ik krijg daar op dat moment een brok van in mijn keel. Heel even loop je toch met je ziel onder je armen, bang voor de uitslag. Buikpijn van de bioptafname. Dat zijn de momenten waar we mee dealen.  Niet altijd makkelijk. Maar we zijn er nog! Gelukkig maar. 

Hpv is nog aanwezig, de gyneacoloog wil een pap nummer zien maar de patheloog anatoom vond dat er niet genoeg weefsel was, daarom moest het onderzoek opnieuw 6 weken na de laatste bioptafname. Gyneacoloog was het daar niet helemaal mee eens, ze vond dat er genoeg weefsel was geschraapt de laatste keer. 

De strijd onder de geleerden denk ik dan, maar we hebben wel met mensen te maken, die schrikken van spoed afspraken en uitslagen die hoog risico omschrijven en hpv positief. De uitslag moet negatief zijn en dan is het goed tot de volgende controle 3 maanden later. Spannende tijd, alof we de wachtruimte niet meer uit kunnen lopen zomaar. We zitten in een jarenlange wachtkamer lijkt wel