Even van me af schrijven
Een week geleden had ik de 3 maanden controle in het ziekenhuis.
Mocht na het zienhuisbezoek thuis verder werken. Fijn maar het huis is een bende. Er zou een aannemer komen voor de bendenverdieping te verbouwen maar op het laatste moment vroeg hij zoveel geld erbij dat ik niet goed wist of hij wel betrouwbaar was. Ging helemaal twijfelen.
Hij nam gelukkig nog wel op maar zei dan dat hij later terug zou bellen. Afwachten.. dat doen we in het ziekenhuis al genoeg. Dat wachten wennen we aan denk ik, maar leuk is anders.
Iedere dag deze man gebeld en we kwamen er niet aan uit. Ik merk wel als je rustig blijft, kan je in gesprek blijven met de ander ook al is het frustrerend als er boos opgehangen wordt heb je ook niks.
Nu heb ik ook niks want uiteindelijk had de aannemer heen zin meer in de klus, ging vakantie houden denk ik. Maar ik had geen aanbetaling gedaan, hoefde ook niet dus het is een tegenslag. Mijn stresslevel schiet dan wel omhoog. Ik ken wel mensen en heb wel vrienden maar een aannemer of stucadoor of iets zit daar eigenlijk niet bij.
Nou ging ik lunchen met een vriendin eigenlijk, die heb ik afgezegd want ik ben er zelf maar aan begonnen. Mijn vader 75 jaar, is handig en mijn stiefbroer ook handige harry. Komen we misschien een eind.
Lunch - vriendin kwam ook helpen. De vriend is een verhuizer die komt na het werk handje helpen. Me vriendin kende wel iemand die goede stucadoor is en zo gaat dat balletje dan rollen. Iedereen is druk, het is vakantietijd maar toch iemand gevonden misschien die kan komen stucen. Dan zijn we er nog niet maar zijn we wel weer wat verder dan gister! Er moet ook nog gewerkt worden en dat vind ik nu zo lastig.
Ik kan niet meer zo goed schakelen, zo gek. Is sinds de operatie. Baarmoederverwijdering is een jaar geleden nu! Controle was goed, mag over 6 maanden weer i.p.v. 3.
Dat gaf een boost! Meer energie waar komt die ineens vandaan? Met het klussen in huis in de vrije uurtjes en 4 dagen werken is het na een week alweer op. Moeders begrijpt het wel dat ik even niet kom. Wel ongezellig hoor zo'n klushuis, gaat nog wel even duren. Als je zelf aan de slag gaat,vergt het veel tijd. Zo'n aannemer ontzorgd, leek me zo fijn! Nou kost het me wel veel minder,sparen voor het kind dan maar denk ik. De puber wordt 15 dit najaar! Die zit lekker in Turkije met haar papa en zijn nieuwe gezin. Het leven is hard en het is goed om te praten. Van je af te schrijven. Als je kind het maar naar haar zin heeft, dan is het goed! Want er komt een tijd dan gaat de puber zelf plannen maken en moeten we als ouders ook maar duimen op een goede afloop. Zorgen maken is er altijd wel. Mijn haren vinden het niet zo leuk.
Echtscheiding was 3 jaar terug, eigen zaak opdoeken was 4 jaar terug, operatie is 1 jaar terug, verbouwing geeft stress. Dat heeft er denk ik mee te maken.
Langdurige stress. En zorgen om onze dochter want ze is zo stil geworden, gaat het wel goed? Er gebeurt zoveel in dat koppie van haar. Rare verhalen over haar vader, ze krijgen er toch wat van mee. Kinderen horen meer als wij denken. Rust in de tent! Dat is belangrijk denk ik. 13 augustus komt ze terug, zij mag de volgende dag naar het ziekenhuis. Kinderarts bespreken of ze nog wel groeit. Ze staat al zo lang stil. Ze maakt zich zorgen. En ik doe mee, maak me zorgen of ze wel lekker in d'r velletje zit. Klein of groot maakt mij niet uit!
Het is goed om van je af te schrijven. Zeg ik tegen mijn kind ook. En tegen mezelf 👋