3 dagen voor de uitslag, aftellen, telefonische afspraak

Soms denk ik er veel aan, soms helemaal niet. Leven na kanker is voor iedereen anders denk ik. Veel klachten, weinig klachten, bijwerkingen, nawerkingen, je hoofd doet er vanalles mee uit zichzelf. Controle over hoe we denken, hoe we dingen zien, ermee omgaan. Het is lastig om te praten soms over deze dingen merken jullie dit ook? Met anderen die ook ervaring hebben is toch heel anders dan met een collega of iemand.

Ik kom er nog goed vanaf, alleen nog controles. Al was de laatste controle niet wat ik had verwacht toch denk ik dat ze dinsdag a.s. bellen met de mededeling dat het voor nu okee is en geen behandelingen. Toch zit er iets in mijn hoofd, een stemmetje die zegt dat het toch spannend is dat ze bellen. Dat ik de taal van het ziekenhuis niet spreek en dat ik af moet wachten tot de uitslag telefonisch komt. Van mijn baas mag ik thuis de uitslag afwachten. Toch denk ik ach het valt mee, ik ga gewoon werken. Ik vraag me af wat anderen zouden doen.