Ik ben zo verdrietig......

Wat een week. Ons huis is een puinhoop. We zijn een nieuwe badkamer aan het maken en de stof zit overal ! Daarnaast ben ik afgelopen woensdag aan mijn arm geopereerd. Het waren 3 operaties in ƩƩn. Carpaal Tunnelsyndroom,Cubital Tunnelsyndroom en een triggervinger..... wat een ellende.... ik heb de ingreep zwaar onderschat. Ik ben al onstelbare keren geopereerd. Kanker gerelateerd maar ook voor andere dingen. En deze keer valt het zo ontzettend tegen. De pijn, het niet kunnen gebruiken van mijn arm, de puinhoop om mee heen die ik niet kan opruimen. Ik wordt hier zo verdrietig van en dat overvalt me..... kom op Bianc.... je hebt al zoveel meer doorgemaakt. Daar is dit niets bij.... toch?  Mijn mannetje werkt fulltime en krijgt weer alles op zijn dak erbij..... werken, koken, huishouden, de hond.... echt alles en hij heeft het zwaar. Ik zie het aan hem. Zijn tranen zitten hoog en ik kan hem niet helpen en dat maakt dat ik zo verdrietig ben....😄

5 reacties

Lekker laten stromen die tranen, samen zeggen dat het gewoon k.t is. De rest van de week eten bestellen of makkelijk eten en het stof even laten liggen (een dikkere laag is ook makkelijker te verwijderen ;) )

Je kiest niet waarover je verdrietig bent, dat je al zoveel hebt meegemaakt heeft je (gelukkig) niet immuun gemaakt voor iets minder erge dingen. Straks hopelijk weer andere emoties, blijdschap over de nieuwe badkamer, opluchting dat je tunnels weer open zijn, je je arm weer normaal kan gebruiken.

Heel veel sterkte!

Miranda XX

Laatst bewerkt: 14/12/2020 - 21:44