beetje weemoed

Het is prachtig weer, de vrouwen schaars gekleed. 

Ik niet , de luchtige jurk geen gezicht, dus maar weer een broek aan. In een hemdje ga ik niet.

Andere vrouwen hebben ook een buik, maar dat is toch anders. Zij hebben borsten, ik alleen maar buik, die valt gewoon meer op.

Dan heb ik ook nog een paar rare vetbulten richting mijn oksels. 

Eigenlijk moet ik me schamen, maar dat doe ik niet. Even toegeven aan de weemoed om wat was.

Na de koffie tel ik mijn zegeningen, er is zoveel om blij over te zijn.

Met mijn gewicht kwam mijn kracht weer terug.

Mijn hoofd begint helderder te worden.

De volkstuin, mijn landgoed, wordt prachtig.

Een dak boven mijn hoofd, eten, water uit de kraan.

Toch prikken de tranen, om wat was.

Tijd voor koffie en dan naar mijn tuin, er moet geschoffeld worden.