Toch wel even schrikken …
Afgelopen woensdag toch maar PSA laten prikken. E.e.a. naar aanleiding dat ik door m’n rug was gegaan. Maar met de nodige Oxycodon was dit aardig onder controle. In overleg met de huisarts toch maar even een foto van de rug laten maken, waar gelukkig niets, nou ja niets, artrose dan, viel af te lezen. Beroerder was het met de hoogte van de PSA. In iets meer dan vijf maanden tijd, opgelopen van 18,6 naar 29,5. Ben er nog niet achter wat ik hier precies mee aan moet. A.s. dinsdag een afspraak met de uroloog. Een vorige keer liet hij doorschemeren dat de volgende stap wellicht weer chemo zou kunnen zijn. Hoewel de pijn in heupen en rug (zeker na die vervelende ervaring) best meevalt, denk ik dat ik toch aandring op een bot en/of CT-scan. We gaan het zien. Inmiddels gaat het leven gewoon door en er zit niets anders op dan hier gelijke tred mee (proberen) te houden.
3 reacties
Een bot of CT scan is altijd goed . Me dunkt dat een Pet-PSMA scan nog beter zou zijn. Daar zie je ook de "kleintjes"
Ik duim voor je
Je moet wat ondernemen op het moment dat de klachten groter worden. Chemo kan, maar daar doe je wel weer een jas mee uit. Met jouw leeftijd in het achterhoofd, zou ik eerst opteren voor lutetium, omdat daar de bijwerkingen relatief mild van zijn. Ja, de totale overleving is iets korter als je eerst lutetium doet.
Het is een afweging of je voor kwaliteit of kwantiteit gaat.
Dat begrijp ik René. En nu het leven weer ‘gewoon’ door laten gaan terwijl je hoofd vol zit met een moeilijke beslissing.
Heel veel sterkte.