Terugblik en met goede moed 2026 in.

Gisteren was het 30 december. Precies 5 jaar geleden kreeg ik mijn verdict te horen, uitgezaaide borstkanker. Ik hoor bij de lucky ones als ik de statistieken er op nasla. En zo voel ik me ook . Omdat ik al jaren doorliep met klachten , gewrichts- en andere lichaamspijnen die ik op de overgang gooide maar van binnen echt wel wist dat het foute boel was heb ik dus eigenlijk al veel langer kanker dan die 5 jaar. Degenen die mij langer kennen door mijn blogs weten dat mijn trauma van vroeger door mijn moeder die toen ik 13 was overleed aan borstkanker hieraan ten grondslag lag. Omdat ik er zo slecht aan toe was bij de diagnose heb ik nooit kunnen denken dat ik die 5 jaar zou halen. Mijn oncoloog heeft me later verteld dat hij me nog geen half jaar gaf, zo slecht was ik eraan toe.

Maar hier ben ik, nog steeds alive and kicking :)),  en kijk op een dag als vandaag terug op weer een prachtig bonusjaar erbij. Wat is er weer veel gebeurd het afgelopen jaar en hoe dankbaar en blij daarvoor ben ik nog steeds elke dag. Want ja, als je palliatief bent is niets vanzelfsprekend, en zeker niet ervan uitgaan dat je het jaar wel weer gewoon volmaakt. Nu is dat voor niemand een vanzelfsprekendheid uiteraard maar voor ons palliatiefjes zeker niet! 

Dit jaar ben ik overgestapt van de anti hormoontherapie op de Capecetabine, de chemotabletten. So far so good, het slaat aan en de bijwerkingen zijn vooralsnog prima te doen. En maar hopen weer dat dit lekker lang mag duren...

Met man en kinderen gaat alles goed. Veel fijne momenten met elkaar beleefd weer het afgelopen jaar, om te koesteren! Ik geniet nog steeds van mijn leuke werk, allerlei verschillende opdrachten weer en een paar dagen per week bij mijn vaste opdrachtgever, de perfecte combi! Ook met familie en vrienden weer van alles mogen beleven, wat ben ik een gelukkig mens. Op de foto bij dit blogbericht rechts Simone, medemoderator hier, lotgenoot en vooral zeer dierbare vriendin! Zij kwam over vanuit Mallorca waar ze woont om o.a de moderatoren bijeenkomst bij te wonen en heeft gezellig gelogeerd bij me. We hebben elkaar dit jaar veel kunnen zien, zelfs samen een korte vakantie naar een andere lotgenoot,  Niene in Frankrijk, heerlijke dagen geweest. Nooit kunnen denken dat je met(uitgezaaide) kanker nog zo'n rijk en vol leven kunt hebben. Ik ga het natuurlijk niet mooier maken dan het is. Ik weet ook dat op dit moment mede lotgenoten door die kanker intens verdriet hebben, pijn, en wanhoop misschien wel. 

Ik wil  al mijn lotgenoten hier op het forum en hun dierbaren een goede jaarwisseling toewensen en voor ieder zoveel geluk als mogelijk is voor het nieuwe jaar. En dank jullie wel voor jullie mooie blogs, warme woorden , vriendschap en steun. 

Heel veel liefs, Ingrid