Ochtend voor 2e ddAC en daarna

Woensdag 2 september.

Klaar voor mijn 2e ddAC. Goed gesprek met de arts gehad, heb van de eerste ddAC geen noemenswaardige klachten, wat een opluchting, de start is goed geweest.

Vanochtend eerst naar de sportschool, in mijn routine voor het maken van een staartje haal ik de borstel door mijn haar. Borstel helemaal vol, hele plukken neem ik mee. Zit ik daar in een grote kleedruimte, gelukkig is het niet druk, er kijkt niemand mee. Ik zit, slik, haal adem, slik opnieuw, keer in mezelf, adem door en ga maar door met borstelen, 5, 6, 7 keer, helemaal rond, borstels vol, STOP. Alles in de prullenbak. Elastiekje er om, laatste losse haren weg, rest niet meer aankomen!

Ik wist dat het ging komen, was er op voorbereid voorzover mogelijk. Maar dit! De afgelopen dagen merkte ik wel dat er wat meer losse haren slingerde, maar dat hoort ook bij mijn haar. Wist niet of ik alleen maar dacht dat ik meer haar verloor of dat het al begonnen was. Dat laatste dus.

En het gaat door, bij het douchen en elke ochtend als ik met mijn natte handen mijn kapsel in model breng. Ik zie het dunner worden, na een tijdje in model brengen moet ik mezelf stoppen, want als ik doorga heb ik de rest ook te pakken. Koester voorlopig toch heel graag wat ik nog heb. Ik heb veel haar, dus er is nog tijd. Draag mijn haar nu niet meer los, om te voorkomen dat ik er aan zit en weer haren in mijn handen heb. Een speld in mijn nek houdt alles wat er nog is vast, zie op mijn hoofd dat het veel dunner is maar koester dat het nog wel helemaal dekkend is. De komende dagen afwachten hoe dit verder gaat.

S’middags dus de  2e ddAC, voel me daar prettig en veilig, deel mijn verhaal van de eerste kuur en mijn haar ervaring uit de sportschool. Prikken van infuus was net als de 1e keer rechts, nu op links ook moeilijk maar toch gelukt. Blauwe hand trekt wel weer weg.

Ook de 2e ddAC verdraag ik goed, geen klachten, thuis, sociaal, vrijwilligerswerk, werk, sport, alles gaat gewoon door. Natuurlijk wel van dag tot dacht, afwachten wat er gebeurd.

Vanavond ga ik meespelen met de eerste bekerwedstrijd van het nieuwe volleybal seizoen. Het kan gewoon, ik heb gezegd dat mijn misschien een ja is, wat een opluchting. Fysiek gaat dit lukken maar hoe het mentaal gaat zijn! Ik moet nu al bijna huilen bij de gedachten dat ik straks in het veld sta. We gaan het zien!

En dan na de wedstrijd samen douchen ……

Groet💜