Katten!

Wij zijn pleeggezin voor een lokaal kattenasiel 't Kattenkwaad. Die vangen gevonden katten (heel vaak zwanger) op en zorgen dan dat de kittens gesocialiseerd raken om dan te laten adopteren. Gesteriliseerd en gechipt uiteraard. De mama's worden ook gesteriliseerd en in het beste geval geadopteerd, wilde mama's worden weer uitgezet.

Er zit momenteel bij ons een gezin. Een wilde mama met drie zalig schattige kittens. Ze zijn hier nu bijna vijf weken. Het is altijd fantastisch om die kittens te zien opgroeien van kleine bundeltjes naar speelse, stoere kittens. 

De laatste keer dat we een gezin hebben opgevangen, hebben we de mama zelf geadopteerd. Dat is ons Sofia. Woont nu al twee jaar bij ons. Geen schootkat maar oh zo lief. En zo dankbaar. Heel vaak hebben de mama's geen kans op adoptie, spijtig genoeg. Iedereen gaat voor de schattige, kleine kittens natuurlijk. Vóór dit gezin verbleven er twee kittens van rond de 9 à 10 weken bij ons. Zijn hier een kleine maand geweest. Die werden natuurlijk heel rap geadopteerd. Twee tijgertjes, één met kort haar, één met lang haar. Ja, de cutefactor is niet te onderschatten.

De mama die hier nu is, is wel de eerste wilde mama waarmee we te maken hebben. Al vijf weken, telkens we de kamer binnen komen, begint ze te blazen naar ons. En dat mindert niet. Geen kans op socialisering, dus. Ze valt niet aan, gelukkig. Maar ze blaast en loopt onder het bed. Na een aantal weken durfde ze vanonder het bed komen, al blazend, om te eten, als we maar heel stilletjes in een hoekje blijven zitten.

Gelukkig zijn we erin geslaagd, ondanks de blazende mama, om de kittens aan ons gewend te krijgen. En nu is het tijd voor de mama om ons te verlaten. Ze wordt dit weekend gesteriliseerd bij de dierenarts en dan terug uitgezet. Haar kittens blijven nog een tijd bij ons tot ze oud genoeg zijn voor adoptie. Zal nog een week of vier zijn, denk ik. Het zijn twee zwartjes en een tricolorke. Alle drie meisjes. 

En dan wanneer ze geadopteerd zijn, kunnen de volgende bij ons komen verblijven. En zo gaat het elk jaar opnieuw. Tussen april en oktober... Ontelbaar veel zwangere wilde mama's, ontelbaar veel gevonden kittens. Dweilen met de kraan open. Omdat mensen nog altijd te dom zijn om hun katten (vooral de katers) te castreren/steriliseren. 

Bij deze, nogmaals een oproep ook hier: Laat jullie katten steriliseren/castreren!! Als je een kater in huis hebt die buiten kan, laat die dan castreren!! Niet alleen is het wettelijk verplicht, je vermijd er een hele hoop miserie mee! Die kater kan wilde katten zwanger maken en die kittens worden niet altijd gevonden op tijd. Die wilde katten zijn vaak veel te jong om voor hun kittens te zorgen. 

Meer nog, zelfs al hou je je kat binnen (ik hoop het niet, want een kat is gemaakt om vrij los te lopen), laat hem castreren! Als hij op een dag in het voorjaar buiten raakt dan gaat hij zich amuseren, punt. Het zit in de aard van het beestje. Het is wat het is. 

Ja, ik weet het. Die kittens zijn supercute. Zo ongelooflijk schattig. Maar het weegt niet op, mensen. Voor iedere kitten die gezond opgroeit en geadopteerd raakt, zijn er twee die het niet redden ondanks de eindeloze moeite van asielwerkers en pleegouders die er hun tijd en kracht in steken om hen in leven te houden. Dag en nacht papflessertjes verzorgen... Als je het nog nooit van dichtbij hebt gezien, kan je je niet voorstellen wat het is. Slechts een derde van de papflessertjes zonder mama overleven het. Schrijnend. 

Ik kan er zo kwaad van worden als mensen me zeggen dat hun kat niet gesteriliseerd/gecastreerd werd. Vreselijk! Doe het. Nu!