Thuis

Dat had ik nou ook weer niet verwacht. Ik krijg verschillende vragen en berichtjes omdat er al meer dan een week geen blog van mij is verschenen. Om maar met de deur in huis te vallen: sinds de laatste keer is er niets veranderd. Al drie stormen overleefd, comfortabel binnen, schadevrij. Thuis is de plek waar ik ’t liefste ben.

Ik heb geen behoefte om op reis te gaan. Ik heb er geen zin in om ergens in een ander land met ziekteverschijnselen te maken te krijgen of in een ziekenhuis te belanden. Dat past niet bij ‘leuke dingen doen’. De tijd om de Grand Canyon in een dag op een neer te lopen is voorbij. Om maar iets te noemen.

Ik vermaak me dus thuis. En dat gaat prima. Genoeg te doen. Heerlijk om niet in actieve (medische) behandeling te zijn trouwens.

Nog een update: de laatste correcties voor ‘Gevleugeld leiderschap’ zijn verwerkt. Het wachten is op de definitieve versie van de lay-out.

Foto: 1998 na de tocht door de Grand Canyon