... En dan valt hij weer op de mat... de uitnodiging voor een nieuwe CT-scan

Wat is het toch ingewikkeld iedere keer. Die uitnodigingen voor een nieuwe scan. Ik vermoed dat er meer mensen zijn die dat moment ingewikkeld vinden.
Elke keer voelt het weer alsof mijn keel wordt dichtgeknepen als die uitnodiging weer op de deurmat ligt. En keer op keer vraag ik me af, ga ik of ga ik niet. De twijfel zit hem in de wetenschap dat als ze iets ontdekken op de scan er vervolgens niet wordt ondernomen! Pas als ik er "last" van krijg gaan ze weer opereren. Voor mijn gevoel klopt dat niet. Waarom dan scannen? Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar ik vind dat voor mij als mens heel naar. Mijn hoofd gaat met me aan de haal, word onrustig en stop min of meer met echt leven.
Doordat afgelopen 2 keer de scan goed was voelde ik weer energie terugvloeien in mezelf. Wat ertoe leidde dat ik weer energie wilde steken in dingen die er toe doen. Geen "gewoon werk" maar "eigen werk". Uit mijn hoofd en vanuit mijn hart creëren. Sinds april huur ik een prachtig atelier midden in de natuur van Den Dolder. Heel blij ben ik ermee en zou graag mensen willen helpen jezelf ook die tijd te gunnen. Het maakt mij echt een blijer mens voor mezelf en mijn omgeving en het geeft me weer richting. Laat me weten als ik iets voor je kan betekenen.

Lieve groet,
Mique