Week 86
Maandag 10 november 2025
Al voor 7 uur zit ik op de bank heb meer dan 24 uur in bed gelegen . Heb vandaag een afspraak met iemand van het tweede spoor . Ik mail haar dat ik ziek ben . Heb zoveel gespuugd de afgelopen 36 uur kwam steeds alleen sondevoeding uit en was ook nog eens hevig aan de diarree . Echt niet grappig meer , heb mijn sondevoeding uitgezet . Zal het vast wel overleven om hem 2 dagen uit te zetten . Na even op de bank te hebben gezeten duik ik mijn bed nog even in . jeetje wat voel ik me ziek. Ben verder de hele dag niet uit bed geweest.
Dinsdag 11 november 2025
Nou helemaal lekker voel ik me nog steeds niet maar gelukkig gaat het wel wat beter . Inmiddels weet ik dat morgen mijn client euthanasie gaat krijgen. Ik wil er echt heen om haar nog een keer te verzorgen. Het is de wens van de client dat ik nog een keer kom. Na contact met de wijkverpleegkundige en de familie van mevr. besluit ik morgen ochtend te gaan. Vandaag blijf ik nog lekker onder een dekentje op de bank.
Woensdag 12 november 2025
Vanochtend weer vroeg uit mijn mandje dat viel even vies tegen. Maar ruim op tijd ben ik bij mijn client . Ben er illegaal heen gegaan. Sta niet op het rooster . Maar familie heeft in overleg besloten de zorg af te zeggen zodat ik het laatste zorgmoment gewoon kan doen zoals de wens van de client . Ik verzorg haar zoals ik altijd doe en heb daarna nog even een heel intens gesprek. Ze is toch onzeker over wat er gaat komen. Zal er wat aan de " overkant" zijn . Hoe zal het zijn om dood te gaan. Val je gewoon in slaap en wordt je in de " hemel" wakker ? ze zegt ook nog even ik weet dat ik nog terug kan. Het lijkt alsof ze twijfelt ...... Ik wens haar een mooie reis naar de overkant en sluit af met een dikke knuffel. Ze bedankt mij voor de goede zorgen (dat hoeft voor mij niet , ik doe mijn werk met veel liefde en plezier ) En is blij dat ze altijd bij mij terecht kon met problemen rondom de zorg. Was haar klantverantwoordelijke. Beide dochters geef ik nog een knuffel en ga weer richting huis. Ben gesloopt .... `mijn werk heeft mooie maar ook zeker hele verdrietige kanten. Merk wel sinds ik zelf ziek ben (geweest) het er soms echt wel meer inhakt. Als ik thuis kom zie ik dat mijn rooster er van vanavond nog gewoon in staat. Het zal wel . Zal mijn schouders eronder zetten en gewoon gaan . Over twee weken heb ik een afspraak met de bedrijfsarts. Ik hoor dan ook nog net voordat ik toch maar naar mijn route ga dat er nog een client bij op mijn rooster komt. Natuurlijk .... ben al blij als ik mijn eigen rooster ga overleven. Ik stuur mijn mdl arts een e-consult of ik een overzichtsfoto mag laten maken omdat ik het gevoel heb na het vele braken dat de sonde niet meer goed zit. Het dompelen lukte vandaag niet , er zit heel veel weerstand achter. Maar even aankijken hoe het morgen gaat. Nadat ik mijn eigen twee cliënten heb gedaan ga ik samen met een collega naar een terminale client die een injectie nodig heeft . Client is echt aan zijn laatste uren begonnen . familie besluit gewoon weg te gaan en client alleen achter te laten. Ik spreek af met collega om toch nog even samen naar de client te gaan. Hem nu alleen 4 uur alleen te laten lijkt mij een slecht plan . Dan ga ik verder met mijn eigen cliënten. 1.45 uur later spreek ik weer met collega voor de deur van de client af . Situatie is nog hetzelfde . We verzorgen dhr samen en gaan allebei weer verder met onze routes. Inmiddels kan ik wel huilen . Strompel verder mijn route door. Kan geen poot meer voor de andere verzetten en heb mega pijn in mijn buik. Als ik eindelijk thuis kom zie ik dat de mdl arts om 21.50 uur een e-consult heeft terug gestuurd. Ze heeft een foto aangevraagd en gaat mij bellen als de de uitslag binnen is . Ik duik gelijk mijn bed in . Hopelijk gaat het morgen beter.
Donderdag 13 november 2025
Op tijd weer uit mijn mandje gelukkig heb ik maar vier mensen op mijn rooster. Met moeite slof ik de route door , ondanks dat ben ik wel blij dat ik weer naar mijn werk kan. Ik weet het ik ben niet normaal . Maar van niet werken wordt ik niet blij. Als ik thuis kom uit mijn route . Kijk ik op mijn HMC of er al een afspraak gepland is. Nee dus en ik besluit zelf maar te gaan bellen Ik kan over 1,5 uur al terecht. Mooi , Als Inge komt lukt het dompelen weer niet. Ik geloof dat ik echt gek wordt . Als Inge weg is rij ik naar het Westeinde ziekenhuis voor de foto . En daarna rij ik door naar kantoor voor het Evita Café . Heb er helemaal geen zin in maar het moet maar . Het is verplicht het 2 x per jaar te volgen . Deze keer ga ik in de groep van huishoudelijke hulpen mee . Ik kan niet op een andere dag zonder er een route voor af te moeten zeggen. En dat wil ik dus niet . Ach het is wel grappig zo hoor je ook eens de ervaringen van de andere takken in de thuiszorg . Eigenlijk vind ik dat de scholingen altijd gemixt moeten zijn. Huishoudelijke hulpen zien andere dingen dan dat wij zien omdat ze er vaak veel langer zijn. We zijn eerder klaar met het evita cafe dus ik ga lekker naar huis. Lisa is inmiddels ook bij ons aangezien ze morgen weer moet werken. Op tijd kruipen we ons mandje in met Netflix heb alleen het einde van de film met mijn ogen dicht verder gekeken. Kijk nog wel een keer het einde van de film ben benieuwd hoe die afliep.
Vrijdag 14 november 2025
Heeeeeeeel vroeg mijn bed uit . Lisa moet werken. Ik vermaak me prima met Leyla . Danielle komt rond 12 uur en weer lukt het dompelen niet . Ze probeert wat harder de sonde naar binnen te drukken . Maar krijgt zoveel weerstand dat het onverantwoord is om harder door te drukken aangezien je niet weet of je dan wat beschadigd .Ik besluit de mdl arts nog een e-consult te sturen. Lisa komt tegen 15.30 weer terug we doen samen boodschappen . Nog steeds geen bericht van het ziekenhuis . Ik wordt er moe van . Denk ik zie het wel. Ze reageert ook vaak nog na 17 uur . Maar ook later in de avond is mijn consult nog niet gelezen. Melvin en Jennifer komen met de kinderen eten en ik ga lekker na het eten naar bed . Ik ben moe . Morgen weer een drukke dag voor de boeg .
Zaterdag 15 november 2025
Op tijd weer uit ons mandje . Vandaag komt sinterklaas aan in het land . We gaan samen met alle kleinkinderen naar de Frederik Hendrik laan om naar de intocht te kijken. Gideon en Denise zijn er ook met Lexi en Luca . Er loopt ook een groep zwarte pieten mee in de optocht . Samen met de pieten gaan de kleinkinderen natuurlijk op de foto . Dan weer lekker naar huis het is koud . Samen koffie gedronken . En daarna gaat iedereen weer lekker naar huis en ik zei de gek lig er om 20 uur al in .
Zondag 16 november 2025
Weer een route vandaag . Per ongeluk ben ik pas vanaf 10 uur ingeroosterd ipv 9.30 dus ik denk prima dan begin ik om 9.30 .Bij de eerste client heb ik al gelijk een groot probleem. Mevr heeft zulke grote blaren op haar benen echt niet normaal meer . Ik neem gelijk contact op met de wondverpleegkundige en bespreek met haar het een en ander. Samen met mevr maken we een afspraak dat we donderdag langs gaan. Na mijn route spreek ik opnieuw met de wondverpleegkundige en besluit ik terug te gaan naar mevr om alle blaren open te maken en opnieuw te verbinden. Maar wacht eerst op Inge die komt voor mijn sonde . Deze keer probeert ze met geweld de sonde naar binnen te drukken en met een harde plop die echt onmenselijk pijn doet schiet de sonde dan toch een klein stukje naar binnen . Dan snel weer naar de client blaren opengemaakt Er kwam zoveel vocht uit. Alles opnieuw verbonden en opnieuw gezwachteld Dan weer naar huis . In de avond gingen Don en Daniel een broodje eten bij Melvin . Het rook heerlijk. Maar hapjes meegesnoept en thuis gelijk weer naar mijn bed gegaan
4 reacties
Wat een ongelooflijke doorzetter ben jij en wat moet je veel van je werk houden. Petje af hoor.
Liefs, Monique
Lieve Monique
Ik moet wel om op de been te blijven.
Hou inderdaad heel veel van mijn werk soms ten koste van mezelf 😭 maar ik probeer door te gaan tot ik er bij neer val.
Liefs Liesbeth
Ach lieve vrouw, zo kun je toch niet door blijven modderen.
Als k ook maar 10% van jouw doorzettingsvermogen had, maakte ik me geen zorgen meer! Heel veel sterkte voor de toekomst.