Dikke week na de operatie

Het is nu ongeveer 1,5 week geleden sinds de operatie. 

Het gaat eigenlijk best goed. Ik heb natuurlijk nog wel wat pijn maar ik mag niet klagen. Het meest erge vindt ik nog het verplicht op je rug slapen. Ik ben een zijslaper en op mijn rug slapen is voor mij echt een straf maar, ondanks dat slaap ik nog best goed. 

Ik ben onwijs tevreden met het werk wat de chirurgen hebben geleverd, en dit klinkt stom want er is natuurlijk niks positiefs aan en toch ben ik er blij mee. De situatie is gewoon k*t maar hoe ze dingen tegenwoordig kunnen doen is echt onwijs fijn. Ik dacht ook dat ik na de operatie helemaal plat zou zijn maar dat is met de tissue expanders niet het geval omdat ze deze dus al een klein beetje vullen na de operatie. 

Ik ben wel echt een bezige bij en mag nu dus 6 weken vrij weinig doen, dit is soms wel erg frustrerend. Maar dan denk ik maar ach er zijn al bijna 2 weken om en het is voor een goed doel. 

We hebben deze week ook de uitslag gekregen van de lymfeklier in de oksel die ze hebben weg gehaald. Daar zaten helaas nog wel actieve cellen in en dat betekend dat ik waarschijnlijk nog wel bestraling moet krijgen. Ergens had ik hier al rekenschap mee gehouden maar toch is het een teleurstelling. Het definitieve vervolg behandelplan hoor ik volgende week. En ik denk maar zo er gaat nog wat komen maar het is uiteindelijk voor een goed doel. En als ik weet wat er nog komen gaat en wat de eindstreep is kan ik daar naar toe leven en het daarna ook langzaam een soort van plekje gaan geven en kan het verwerken ook daadwerkelijk echt beginnen want, ik heb het gevoel dat we de afgelopen maanden in de overlevingsstand hebben gestaan en we nog geen tijd hebben gekregen het echt te verwerken wat er nou allemaal is gebeurd. 

De komende weken neem ik nog rustig de tijd om te herstellen met mijn lieve man en onze kinderen en de lieve familie en vrienden om ons heen !