Eenmalig mijn verhaal. Voor positieve kracht

Mijn naam is Wendy en ik ben afgelopen maandag genezen verklaard van borstkanker.  
Ik wil hier graag mijn verhaal delen, omdat ik merkte dat er weinig positieve ervaringen waren. 

Al kan ik maar 1 persoon minder zenuwachtig maken voor wat er allemaal gaat komen ben ik blij. 

Vorig jaar mei  ben ik bij de huisarts gekomen vanwege een gekneusde rib. 
Daardoor zag ik dat mijn linkerborst voller was dan mijn rechterborst. 
Door omstandigheden dacht ik miss toch even langs. 
Daar werd ik toch wel doorgestuurd ook al  was het gevoel van het is al jaren zo. 

In het ziekenhuis ging ik van mammografie, echo en punctie in denk ik half uur tijd. 
Daar kreeg ik ook meteen te horen dit is goed fout.  

Dan kom je echt in een draaimolen.

Ik zou geopereerd worden en ik dacht hup haal er maar vanaf. 
Na een paar gesprekken toch besloten om het Borstbesparend te doen. 

Ik kreeg vanuit het ziekenhuis een app. Zodat ik zo fit mogelijk de operatie in zou gaan Met voedings adviezen en trainingoefeningen.  
Ben toen ook begonnen met elke dag een uur lopen ‘s morgens en ‘s avonds. 

In juli was de eerste operatie. 
Ik werd wakker na de operatie en dacht ben ik geopereerd? 
Ik had helemaal geen pijn.  
dit viel me echt zo erg mee. 
Tuurlijk mocht 6 weken niks doen met links. En heb daar goed op gelet 
Maar dat ik echt geen pijn had was erg fijn. 

Na twee weken kwam de eerste klap: niet alles was weg en er zou dus nog een operatie komen.   
Toen heb ik gezegd haal de borst maar geheel weg en nee ik hoef geen nieuwe borst. 

De tweede operatie ging net zoals de eerste pijnloos en ondertussen kon ik heerlijk blijven wandelen. Tuurlijk net na de operatie korte stukjes, maar alweer sneller een gewoon uur.  

Heb eigenlijk ook nooit een vermoeidheid gevoelt 

Na de tweede operatie kregen we het nieuws dat ze mijn weefsel hadden opgestuurd 

Om te kijken of ik laag of hoog risico heb op het terugkomen van de kanker. 

Nou jullie raden het al. Dat was klap twee. Want ja ik had hoog risico 

Dus inplaats van alleen bestraling kwamen er nu ook nog 20 weken chemo bij. 
 

Maar wel fijn nieuws dat ik maar drie weken bestraling hoefde. 
Een week voordat we gingen starten kreeg ik te horen dat ze per ongeluk een stukje lever hadden mee gescand. En dat ze daar wat zagen. 

Nou kan jullie wel vertellen dat is mijn Aller zwartste week geweest. 
De dag dat ik moest komen voor mijn eerste bestraling kreeg ik te horen dat het geluk geen kanker was en we gewoon konden doorgaan. 
Na 2,5 week had ik een gesprek met de radioloog. 
Ik heb toen ook letterlijk gevraagd of ik wel echt bestraald was. 
Want ik had nog steeds geen moeheid verschijnselen en ook geen last van mijn huid.  

Ook hier ben ik heel fijn door gekomen. 
Na de bestraling en voor de chemo 

Kregen we de ruimte van het ziekenhuis om nog even op vak te gaan. 
Kregen precies 1 week. Dat was zo fijn even rust 

Daarna begon ik met de chemo. 
Wat me meteen verteld werd : je word kaal waarschijnlijk al voor de tweede kuur. 
Nou mijn haar heeft er  gezeten tot net voor de vierde A-C kuur. 
Tuurlijk wel veel dunner en uiteindelijk was ik het zat en heb ik het afgeschoren.

En eerlijk ik vond mezelf best knap zonder haar. 
Ik ben elke dag blijven wandelen elke ochtend en avond 

Ik ben ook elke ochtend gelijk met mijn man opgestaan. 
Zodat ik wel een soort ritme hield. 

Ik moet zeggen dat ook de chemo’s me erg zijn meegevallen. 
Tuurlijk had ik mindere dagen. Maar nooit dat ik me zo ziek voelde dat ik niks meer kon. 
En wanneer dat zo was heb ik me er zelf aan toegegeven. 
Heb ook zeker wel wat dagen op de bank besteed met een dekentje.  

Heb een keer een blaasontsteking opgelopen. Maar omdat ik er heel snel bij was. 
Had ik ook hier niet veel pijn van.  

Na de 4 A-C kuren kreeg ik nog twaalf chemo’s  tenminste dat was de bedoeling. 
Na chemo 6 kreeg ik last van mijn handen en voeten en hebben we de chemo een week uitgesteld. En daarna weer door. Maar na chemo 8 werd het zo erg dat de behandelingen zijn gestopt.   
De pijn in mijn handen en voeten is nu minimaal en goed leefbaar.  
Ondertussen loop ik nog steeds elke dag buiten.  

Nu ben ik dus klaar en kijk ik terug op een jaar waar heel veel is gebeurd.  
Maar waar alles uiteindelijk echt wel te doen was. 

Geen pijn na de operaties 

Geen vermoeidheid na de bestralingen en pijn. 

En ook nu na de chemo’s eigenlijk geen bijwerkingen. 
Geen vermoeidheid,Geen last van chemobrain.

Nu nog wel 7 jaar pillen, maar slik die nu al een tijdje en ook daar eigenlijk geen bijwerkingen van.

Tuurlijk ik merk echt wel dat ik niet meer degene ben van een jaar geleden.                          En dat ik echt nog aan mijn conditie moet werken.  

Heb vanmorgen mijn eerste werk bespreking gehad en dat ging goed. 
Vanaf volgende week ga ik starten met werken.  
Gewoon 2x3 uurtjes. 
En dan ga ik zien hoe dat gaat lopen.  

Ik voel mezelf heel erg bevoorrecht dat alles zo is meegevallen.

Maar dat kan dus ook voor jou gelden.  
Probeer de lichtpuntjes te zien hoe moeilijk dat ook is 

Ik heb nooit gedacht waarom ik, eerder ja waarom ik niet                                                        En blijf bewegen in welke mate dan ook.  
Het doet meer goed dan je je miss denkt.  

ik weet heel goed dat het bij mij ook anders had kunnen zijn. 
Daarom dit verhaal. 

Ik hoop dat iedereen die het woord borstkanker krijgt. 
Er net zo fijn doorheen mag lopen als ik. 

Groetjes Wendy.