Hoe werkt het? (klik om te openen)
Via Vraag het een professional kun je vragen stellen aan een deskundige op kanker.nl. Bijvoorbeeld een vraag over je diagnose of de onderzoeken die je krijgt. Of vragen over je behandeling en de bijwerkingen daarvan. Ook kun je bij ons terecht voor vragen over je leven met/na kanker. De deskundige kan met je meedenken en uitleg geven. Goed om te weten: de professionals vervangen nooit je eigen arts, verpleegkundige of hulpverlener. Die blijft altijd je eerste aanspreekpunt.
Hoe kunnen we je het beste helpen?
Heb je een vraag over iets in je online patiëntendossier? Bespreek die altijd eerst met je arts. Heb je er daarna nog vragen over, dan kun je bij ons terecht. Maar vraag altijd eerst je arts.
Stel je vraag zo duidelijk mogelijk
Wat zet je in je vraag? Dit kan belangrijk zijn om te noemen:
- Welke onderzoeken je hebt gehad
- Het stadium van de ziekte
- Kenmerken van de tumor, bijvoorbeeld hormoongevoeligheid of genmutaties
- Uitslagen van onderzoeken: bijvoorbeeld de PSA-waarde of de CIN-uitslag
- De eindconclusie in het verslag van weefselonderzoek
Heb je vragen over bijwerkingen of gevolgen van de behandeling? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke medicijnen je gebruikt of hebt gebruikt
- Wanneer je bestraling kreeg
- Wanneer je geopereerd bent
Heb je vragen over omgaan met kanker? Schrijf dan bijvoorbeeld:
- Welke problemen je ervaart. Heb je bijvoorbeeld last van angst of onzekerheid, of problemen met je relatie? Of heb je vragen over hoe het gaat met je werk?
Wat kun je beter niet doen?
- Plaats niet het hele verslag van weefselonderzoek.
- Plaats geen afbeeldingen van scans of röntgenfoto's.
- Plaats geen foto’s van bobbeltjes, vlekjes en dat soort dingen.
- Plaats geen namen, telefoonnummers, mailadressen van jezelf of zorgverleners.
Gebeurt dit toch? Dan moeten we dit soort extra gegevens helaas verwijderen.
Vind je het moeilijk om een vraag te stellen? Dan kunnen de voorlichters van kanker.nl helpen bij het maken van een vraag.
Goed om te weten:
- Alle vragen en antwoorden zijn openbaar. Elke bezoeker van kanker.nl kan de vraag en het antwoord meelezen. Gebruik daarom altijd de naam die je hebt gekozen toen je een account aan hebt gemaakt.
- Onze professionals stellen geen diagnose, geven geen second opinion en geen behandeladvies. Heb je klachten die door kanker kunnen komen, dan kun je het beste naar je huisarts gaan.
Hoe werkt het?
- Om een vraag te kunnen stellen heb je een account nodig. Heb je een account dan moet je eerst inloggen.
- Kies de professional(s) aan wie je een vraag wilt stellen. Klik op Stel je vraag en klik daarna op vraag versturen.
- De professional probeert je vraag zo snel mogelijk te beantwoorden.
- Je krijgt een melding op je overzicht met activiteiten als je vraag beantwoord is.
Hoe kan ik mijn man het beste steunen na het goede nieuws?
Hoi,
Twee maanden geleden kreeg mijn man de diagnose zaadbalkanker. Na de orchidectomie moesten we afwachten of de kleine lymfeklieren in zijn buik uitzaaiingen waren. Gisteren kregen we gelukkig goed nieuws: de klieren zijn kleiner geworden, er is voorlopig geen behandeling nodig en hij wordt over 6 maanden opnieuw gecontroleerd.
Toch merk ik dat hij zich niet opgelucht of blij voelt. Hij zegt dat hij graag net zo enthousiast zou willen zijn als ik en onze familie, maar dat het niet lukt. Hij lijkt vooral verdoofd en alsof hij alles nog moet verwerken.
Tijdens de moeilijke periode bleef hij juist heel positief. Nu lijkt het alsof de emoties pas komen.
Is dit een normale reactie? En hoe kan ik hem als partner het beste steunen zonder druk op hem te leggen?
Antwoord
Beste Maggie01,
Wat fijn om te lezen dat jullie goed nieuws hebben gekregen. Ik kan me voorstellen dat de afgelopen twee maanden erg heftig zijn geweest voor jullie.
Wat je over je man beschrijft, is een reactie die veel voorkomt. In een periode van spanning en onzekerheid gaan veel mensen als het ware over op een soort overlevingsmodus. Je richt je op wat er moet gebeuren: de operatie, de afspraken, de uitslagen. Emoties komen dan vaak op de tweede plaats, simpelweg omdat er even geen ruimte voor is. Dat is een begrijpelijke reactie, die op dat moment op een bepaalde manier ook nuttig is.
Als het gevaar dan weg is, valt die spanning ook weg. Vanaf dan ontstaat er opeens ruimte voor alles wat er de afgelopen maanden niet uit kon. Dat uit zich lang niet altijd in blijdschap of opluchting. Veel mensen ervaren juist een verdoofd gevoel, leegte, of emoties die op onverwachte momenten naar boven komen. Het is goed om te beseffen dat dit heel normaal is, ook al voelt het voor jullie allebei misschien verwarrend.
Daarnaast speelt er wellicht nog iets anders mee. Zijn lichaam heeft hem op een bepaalde manier in de steek gelaten door ziek te worden, zonder dat hij dat aan zag komen. Het vertrouwen in je lijf is niet gelijk hersteld vanaf het moment dat de uitslag goed is. Dat vraagt echt tijd en komt vaak beetje bij beetje weer terug. Ook is het nog niet helemaal afgesloten voor jullie: er komen nog controles en over 6 maanden kan het weer spannend zijn. Zolang dat nog gaande is, kan het lastig zijn om helemaal opgelucht te zijn. Hier op kanker.nl is een pagina over angst bij kanker, waar meer informatie over dit onderwerp te vinden is: https://www.kanker.nl/gevolgen-van-kanker/kanker-wat-nu/emoties-bij-kan…
Wat misschien ook meespeelt, is dat hij ziet hoe opgelucht jij en de familie zijn. Hij noemde dat hij dat ook zou willen voelen. Daar kan wellicht een gevoel achter zitten dat hij jullie teleurstelt of dat hij niet reageert zoals het “hoort”. Dat kan het moeilijk maken om hierover te praten.
Je vraagt ook hoe je hem hier het beste in kunt ondersteunen zonder druk op hem te leggen. Daarmee noem je al wat helpend is: zonder druk, ofwel, hem de ruimte geven. Dat zal tijd nemen. Je kunt hem daarbij laten weten dat je er voor hem bent en af en toe bij hem inchecken.
Vragen die hierbij een gesprek op gang kunnen brengen zijn bijvoorbeeld: "wat maakt dat je hier nu gereserveerd over bent?", "wat zou jou helpen?" of "wat heb je van mij nodig?". Zulke open vragen leggen minder druk op hem en geven hem de kans om het zelf onder woorden te brengen. Merk je dat hij er op dat moment niet over wil praten, dan is dat ook goed. Dan weet hij in ieder geval dat de deur openstaat.
Tot slot wil ik ook nog iets zeggen over jou. Je schrijft nu vooral over je man, maar ook voor jou zijn deze twee maanden niet niks geweest. Als partner of naaste sta je vaak op de tweede plek en cijfer je jezelf makkelijk weg, terwijl de spanning en zorgen er natuurlijk ook bij jou waren. Hier op kanker.nl is informatie te vinden speciaal voor naasten: https://www.kanker.nl/naasten
Mochten jullie merken dat dit langere tijd blijft knagen of dat een van jullie vastloopt, dan hebben we in Nederland goede gespecialiseerde psychische zorg rond kanker. Die is er nadrukkelijk ook voor partners en andere naasten. Via de huisarts of de behandelend arts kun je daarnaar verwezen worden. Op deze pagina kun je zoeken naar hulp bij jullie in de buurt: https://www.kanker.nl/hulp-en-ondersteuning/vind-hulp/themas/3/6/28
Ik hoop dat het lukt om samen de tijd kunnen nemen die hiervoor nodig is, en dat de opluchting er bij hem alsnog mag komen op het moment dat hij daaraan toe is.
Heel veel sterkte toegewenst voor jullie allebei.
Hartelijke groet,
Matthijs